Chapter Title : ഒലി 1 [രാഭണൻ]

അത് ചുളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ആ.. ആറ് കഷണം കപ്പയ്ക്ക് രണ്ടുറുപ്പ്യ തരണം .

അയ്യോ ഞാൻ കപ്പ വാങ്ങാൻ വന്നയല്ല

പിന്നെ ? അവർ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

പത്തുറുപ്പ്യ തന്നാ ഇവിടുന്ന് തുണി അഴിച്ച് തരൂന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇത് കേട്ട് ശാന്തേച്ചി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

ആര് പറഞ്ഞു ?

കൂട്ടാര് .

നിനക്ക് എത്ര വയസ്സ് ഒണ്ടെടാ..?

പതിനെട്ട് കഴിഞ്ഞുന്നാ പറയണേ ..

ആര് ?

അമ്മ - അവൻ ഉത്തരം നൽകി.

നിന്നെ ഞാൻ ഏവിടോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലൊ ! ആ നീ ആ രാജന്റെ മോനല്ലേ .

അവൻ തലയാട്ടി .

അങ്ങനെ പറ , നിന്റെ തന്തപ്പടി പണ്ട് ഇവിടെ വരാറുണ്ടാരുന്നു.

തുണി അഴിക്കാൻ പത്തുറുപ്പ്യ പോരാ അമ്പത് ഉറുപ്പ്യ തരണം.

അവന്റെ മുഖം വാടി.

ഇതേയുള്ളൂ.

എന്നിട്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

നിക്ക് , പത്തുറുപ്പ്യ എങ്കി പത്തുറുപ്പ്യ അകത്തോട്ട് കേരി ആ പായ വിരിച്ചിട് ഞാൻ കഞ്ഞി എടുത്ത് വെച്ച് വെക്കം വരാം.

അവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു . അവൻ അകത്ത് കയറി . പായ വിരിച്ചിട്ടു .

ഓലമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയുടെ ചെറിയ ചെറിയ തുളകളിലൂടെ വെളിച്ചം തുള്ളി തുള്ളിയായി അകത്ത് പതിയുന്നുണ്ട്.

ശാന്തേച്ചി അകത്തു കയറി ഓല കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ വാതല് കൊണ്ട് വീട് അടച്ചു , അതീ കെട്ടിയ കയറെടുത്ത് മൺ കട്ടയിൽ അടിച്ചു കേറ്റിയ ആണിന്മേൽ ചുറ്റി വച്ചു.

ഇപ്പോ ആൾക്കാരൊന്നും ഇതിന്‌വേണ്ടി ഈട വരൂല്ല , നാട്ടാര് കണ്ടാ അടിച്ചോടിക്കും പിന്നെ ചെറിയ പിള്ളേര് കപ്പ വാങ്ങാൻ വരും അത്രന്നേ . നീ എന്നാ നോക്കി നിക്കുവാടാ കുപ്പായം മൊത്തം അഴിച്ച് ആ പായേക്കെടക്ക് .

എന്തിന് ?

ടാ ചെക്കാ നേരം കെട്ട നേരത്ത് തമാശ കാണിക്കല്ലേ , അഴിച്ച് കെടക്കാൻ നോക്ക്.

തുണി ഇല്ലാണ്ട് പായേ കെടക്കുമ്പൊ കുട്ടികൃഷ്ണൻ ചിന്തിച്ചു , ഇതിപ്പം എന്റെ തുണി ഒറ്റയ്ക്കഴിക്കാനാണേ എന്തിനാ ഇവർക്ക് പത്തുറുപ്പ്യ കൊടുക്കണെ എനിക്ക് വീട്ടീന്ന് തന്നെ അഴിച്ചാ പോരെ , അവൻ അങ്ങനെ ആഴത്തീ