Chapter Title : ഒലി 1 [രാഭണൻ]

എല്ലാരും പറയണത് - ദിവാകരൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

പറയണതൊ അപ്പോ നീ ആട പോയിട്ടില്ലെ ?

-സേതു ചോദിച്ചു

ആ ഒണ്ട് ഒണ്ട് , ആ കൂര തന്നെയാ , പക്ഷെ പോവുമ്പം സൂക്ഷിക്കണം നാട്ടുകാര് കണ്ടാ തല്ല് കിട്ടും , അതോണ്ട് എല്ലാരും ഒന്നും ആട പോവാറില്ല.

അന്ന് രാത്രി കുട്ടികൃഷ്ണന്റെ ചിന്ത ഇത് തന്നെയായിരുന്നു പത്തുറുപ്പിക എടുത്ത് പോയാല് എന്താ കിട്ട്വാ ?

അവന് ആകാംക്ഷയായി.

അമ്പലത്തിൽ പോയി വരാൻ നേരം അവൻ ശാരദാമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

ശാരദാമ്മേ നിക്കൊരു പത്തുറുപ്പ്യ തര്വോ ?

എന്തിനാടാ നിനക്ക് ഇപ്പം പത്തുറുപ്പ്യ ?

അതൊക്കെയുണ്ട് , തര്വോ ? അത് പറ

ആ തരാം.

ശാരദാമ്മായി അവന് പത്തിന്റെ പുതുപുത്തൻ നോട്ടെടുത്ത് കയ്യീ വച്ച് കൊടുത്തു.

അതും കൊണ്ട് അവൻ മലേടെ അടുത്തുള്ള കൂര ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി . ആരും തന്നെ കാണുന്നില്ലാന്ന് അവൻ ഒറപ്പു വരുത്തി.

വേലി കെട്ടി മറച്ച ഓല മേഞ്ഞ ചെറിയൊരു വീടായിരുന്നു അത്. അതിന്റെ ചുറ്റിലും കപ്പ കൃഷി ചെയ്ത് വച്ചിട്ടൊണ്ട്.

അതിന് മുന്നിലായി ഒരു കൂറ്റൻ മാവുണ്ട് , അത് വെയിലിൽ നിന്നും മഴയിൽ നിന്നും ആ കുഞ്ഞ് വീടിനെ സംരക്ഷിച്ചു പോന്നു.

കുട്ടികൃഷ്ണൻ ചിന്തിച്ചു ഇതാണോ അവമ്മാര് കൂരാന്ന് പറഞ്ഞേ , വീട് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ചന്തവൊക്കെയുണ്ട്.

അവൻ വേലിക്ക് കുറുകെയിട്ട മരക്കൊമ്പ് തുള്ളിച്ചാടി അകത്ത് കയറി.

ശാന്തേച്ചി പൊറത്തൂന്ന് കഞ്ഞി ചൂടാക്കുവായിരുന്നു.

കുട്ടികൃഷ്ണനെക്കണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു.

എന്താടാ ചെറുക്കാ വേണ്ടെ , കപ്പ വല്ലോം മാങ്ങാൻ വന്നയാണോ ?

വായിലെ മുറുക്കാൻ ചവച്ച് തുപ്പിക്കൊണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു.

അവൻ ശാന്തേച്ചിയെ അടിമുടിയൊന്ന് നോക്കി ബ്ലൗസും ലുങ്കിയുമാണ് വേഷം , ബ്ലൗസിന്റെ രണ്ട് ഹുക്കും അഴിഞ്ഞ് കിടപ്പാണ് മൊലരണ്ടും പൊറത്തേക്ക് ചാടി നിപ്പുണ്ട്. അത്യാവശ്യം കൊഴുപ്പടിഞ്ഞ വയറ് തൂങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അവർ ബക്കറ്റീ കെടന്ന വെള്ളം കൈ കൊണ്ട് മോന്തി വായിക്കോളും തുപ്പി ഒന്നൂടെ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു.

അവൻ കൈയ്യിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ച പത്തുറുപ്പ്യ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി .