Chapter Title : ഒലി 1 [രാഭണൻ]

അത് മതി - ജാനകിയേടത്തി പറഞ്ഞു.

തിരിച്ച് വരാൻ നേരം അവൻ ശാരദാമ്മയോട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

എന്നാടാ മൊഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ .

എന്നാലും എന്നെ ആ പെങ്കൊച്ചിന്റെ മുന്നി കൊച്ചാക്കീലെ വല്ലാത്ത ചതിയായിപ്പോയി.

പിന്നല്ലാണ്ട് , ഇങ്ങനാണോടാ പൊട്ടാ പെമ്പിള്ളേരെ നോക്കണത് അവര് എന്ത് വിചാരിക്കും.

അത് പിന്നെ ... അവൻ നിന്ന് പരുങ്ങി.

ആ... മതി മതി വേഗം നടക്ക്.

പോവുന്ന വഴിക്ക് പുൽത്തണ്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച വെള്ളത്തുള്ളി അവൻ കണ്ണിൽ പരത്തി നല്ല തണുപ്പ്. മറ്റൊരു തണ്ട് പൊട്ടിച്ച് ശാരദാമ്മായിയുടെ കണ്ണിലും അവരുടെ കരിമഷി കലങ്ങി കവിളിലേക്ക് ഒലിച്ചു.

അവർ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

-----------------------------------------

അടുത്ത ദിവസം ശാരദാമ്മായി അവന്റെ മുറീ ചെന്നപ്പോ ചെക്കൻ കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി നിപ്പുണ്ട്.

ശാരദാമ്മായിക്ക് കൂടുതൽ തല പുകയ്ക്കേണ്ടി വന്നില്ല ചെക്കന് പാർവതിയോട് പ്രേമം അത്രന്നേ .

അമ്പലത്തിൽ പോക്ക് മുറയ്ക്ക് നടന്നു പക്ഷെ വല്യ പുരോഗതിയൊന്നു ഉണ്ടായില്ല , അവൾ അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കിയില്ല.

തിരിച്ച് വരാൻ നേരം അവന്റെ വാടിയ മുഖം കണ്ട് ശാരദാമ്മായി അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും.

ശ്രീദേവി ചോദിക്കും എന്താടാ നല്ല ശീലവൊക്കെ തുടങ്ങിയോ ?

അവൻ ഒന്ന് തലയാട്ടും.

അന്ന് എല്ലാ ദിവസത്തെയും പോലെ അവൻ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുവായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ദിവാകരൻ ദൂരെ പോണ സ്ത്രീയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറയണത്.

ദേണ്ടെടാ ദാ ആ പോണതാണ് ശാന്തേച്ചി . ഇച്ചിരി പൈസ കൊടുത്താ മൂപ്പരത്തി നമ്മക്ക് തുണി അഴിച്ച് തരും.

നീ പോയിട്ടുണ്ടാ സേതു ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു .

ഉണ്ടോന്നോ ... പത്തുറുപ്പിക എടുത്ത് പോയാ മതി എന്നാ കുണ്ടീം മൊലേം ആണോന്നറിയോ നല്ല ചീർത്തിരിക്കുവാണ്. അവൻ അവരുടെ ഇല്ലാത്ത ശരീര ഭംഗിയെക്കുറിച്ച് വീമ്പിളക്കാൻ തുടങ്ങി. സേതു ഇതൊക്കെ വായും പൊളിച്ച് കേട്ട് നിക്കുവാണ് .

കുട്ടികൃഷണന് ദിവാകരൻ പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ടങ്ങ് മനസ്സിലായില്ല. പത്തുറുപ്പിക കൊടുത്താ മൂപ്പരത്തി തുണി അഴിക്കുവോന്നോ , അതെന്തോന്ന് ?

ദേണ്ടെ ആ മലേടെ അവിടെ ഒരോല മേഞ്ഞ കൂരയുണ്ട് അതാ അവരെ വീടെന്നാ