Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

പറ്റി ചേർന്നു താഴ്ന്നു നിന്നു.

“ശ്രീ….എന്നോട് എന്തേലും ഒന്നു പറ…”

ഏട്ടന്റെ സ്വരം കേട്ട അവൾ ഞെട്ടി…

“ശ്രീയോ…”

മനസ്സിൽ അവൾ ചിന്തിച്ചു.

“മൃദു അറിഞ്ഞാൽ…എനിക്ക് പറ്റില്ല…ഒരിക്കെ നടന്നത് അങ്ങു മറക്കാം… ഒരു തെറ്റുകാരിയെപോലെ ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ലെടാ…അന്ന് നീ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തപ്പോൾ എനിക്കും തടയാൻ പറ്റിയില്ല, ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം….പക്ഷെ വീണ്ടും ചെയ്ത് നാട്ടുകാര് എന്നെ പിഴച്ചവളായി…”

തേങ്ങിക്കൊണ്ടു 'അമ്മ അത്രയും പറയുന്നത് കേട്ട മൃദുവിന്റെ കണ്ണിൽ വെള്ളം ഉരുണ്ടു കൂടി.

പതിയെ ഉയർന്നു ജനലിന്റെ വശത്തൂടെ എത്തി നോക്കിയ മൃദുല ഏട്ടൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു, സ്ലാബിൽ കൈ കുത്തി ഏങ്ങി കരയുന്ന അമ്മയെ കൈയിലാക്കി പുണർന്നു.

'അമ്മ ഒന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും ഏട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു.

വെളുത്ത നയ്റ്റിയിൽ കുഞ്ഞു നീല പൂക്കൾ ഉള്ള നയ്റ്റിയിൽ ശ്രീവിദ്യ മുണ്ട് മാത്രം ചുറ്റിയ അഭിയുടെ ശരീരത്തിൽ പറ്റി ചേർന്നു നിന്നു.

അമ്മയെ തനിക്ക് നേരെ തിരിച്ച ഏട്ടൻ അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർക്കുന്നതും അമ്മ ഒന്നു കണ്ണടക്കുന്നതും നോക്കി മൃദുല അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു.

“എന്റെ മുഖത്തു നോക്കടി…”

ഏട്ടന്റെ കനത്ത ശബ്ദം കേട്ട മൃദുല തരിച്ചു ഏട്ടനെ നോക്കി. അമ്മയും ചിറകു കെട്ടിയ പ്രാവിനെ പോലെ ഏട്ടനെ നോക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

“അന്ന് രാത്രി നിന്നെ ചെയ്യുമ്പോൾ മനസ്സിൽ നീ മൃദുവിനോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരത തീർക്കണം എന്നെ തോന്നിയുള്ളൂ…പക്ഷെ, അന്ന് രാത്രി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ചേർത്തു പിടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന പെണ്ണിന് പറയാൻ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു, ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ