Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

പുറം തഴുകി കൊടുക്കുന്നതും കണ്ടുകൊണ്ടു മൃദുല ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നൂണ്ടിറങ്ങി പിന്നിലൂടെ കൽക്കെട്ട്‌ കടന്നു അടുത്ത പറമ്പിലേക്ക് കയറി റോഡിലേക്ക് നടന്നു.

************************************************

വൈകിട്ട് കണ്ട കാഴ്ചയിൽ നിന്നും രാത്രി എന്തെങ്കിലും നടക്കാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്നു മനസിലായ മൃദുല പതിവുപോലെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഉറങ്ങുന്ന പോലെ ഭാവിച്ചു എന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം.

തൊട്ടടുത്തു 'അമ്മ തിരിയുന്നതും കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നതും ഇടയ്ക്ക് തല ഉയർത്തി തന്നെ നോക്കുന്നതും, വെരുകിനെ പോലെ വീണ്ടും കിടക്കുന്നതും, ഉരുളുന്നതുമെല്ലാം കണ്ട മൃദുലയ്ക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്,

“ഈ അമ്മയ്ക്ക് പോണോങ്കിൽ അങ്ങു പൊയ്ക്കൂടെ, ചുമ്മ കിടന്നു ഞെളി പിളി കൊള്ളുവ..”

അവൾ ചിരി കടിച്ചടക്കി ശ്വാസം നേരെ വലിച്ചു വിട്ടു ഉറങ്ങുന്ന പോലെ കിടന്നു ഓർത്തു.

പത്തു മിനിറ്റു കൂടി കഴിഞ്ഞതും 'അമ്മ ഉറക്കം കിട്ടാതെ പൊങ്ങി അവളെ നോക്കുന്നതും, പിന്നെ പതിയെ നൂണ്ടു കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നതും, തന്നെ നോക്കിയും വാതിലിലേക്ക് നോക്കിയും വീണ്ടും ആലോചിക്കുന്നത് അവൾ മാളിപ്പിടിച്ച കണ്ണിലൂടെ നോക്കിക്കണ്ടു.

പിന്നെ തന്നെ ഒന്നുകൂടെ പുതപ്പിച്ച ശേഷം വാതിൽ തുറന്നു നടുമുറിയിലേക്ക് ഏട്ടനെ തേടി പോകുന്നതും തന്റെ വാതിൽ ചാരുന്നതും അവളറിഞ്ഞു.

അനങ്ങാതെ അഞ്ചു മിനിറ്റു കൂടി കിടന്ന മൃദുല പതിയെ എഴുന്നേറ്റു വാതിൽപാളിയിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.

അവിടെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഏട്ടനെ നോക്കി നഖം കടിച്ചു ശങ്കിച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടു.

“ഈ 'അമ്മ എന്താ ചെയ്യുന്നേ…ചെന്നു എഴുന്നേല്പിക്കാതെ ഏട്ടനേം നോക്കി സ്വപ്നം കാണുവാണോ….”

മൃദുല അക്ഷമയായി.

അഭിയെ ഉണർത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്ത ഉള്ളിൽ വടം വലി