Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

കേറ്റം കയറി വീടിന്റെ വശത്തെത്തി. മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചിരിക്കുന്നത് അവൾ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു. ഏട്ടനെത്തിയെന്നും അവരിപ്പോൾ അവരുടെ ലോകത്തായിരിക്കുമെന്നും അവൾ ഉറപ്പിച്ചു, നടുമുറിയിലെ ജനലിൽ നോക്കും മുന്നേ തന്റെ മുറി ഒന്നു നോക്കിയേക്കാം എന്നു കരുതി

ചെരുപ്പ് ഊരി കയ്യിൽ പിടിച്ചു പൂച്ച നടക്കുമ്പോലെ പമ്മി പമ്മി, തങ്ങളുടെ മുറിയുടെ ജനലിന്റെ അടുത്തെത്തി, അടഞ്ഞിരുന്ന ജനലിന്റെ പലക ചേരാതെ വിടർന്ന വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾക്ക് മുറിയിൽ അമ്മയേയും ഏട്ടനേയും കാണാൻ പറ്റി.

'അമ്മ കറുത്ത നയ്റ്റിയും ഏട്ടൻ പതിവ് പോലെ മുണ്ടുമാണെന്നു അവൾ കണ്ടു, പക്‌ഷേ രണ്ടാളും ഒന്നും തുടങ്ങിയിട്ടില്ല എന്നു കണ്ട മൃദു, ഒന്നമ്പരന്നു.

“വേണോടാ…ഒന്നൂല്ലേലും ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ കിടന്നിട്ടുള്ളതല്ലേ, ഇതുവരെ നടന്ന പോലെ അല്ലല്ലോ, ഇതിനി തുടങ്ങിയാൽ ചിലപ്പോ അത് നമുക്ക് നിർത്താൻ പറ്റില്ല..എനിക്ക് എന്തോ പേടി പോലെ ആവുന്നെട..”

ഇടറിയ സ്വരം കൊണ്ടു ശ്രീവിദ്യ പറഞ്ഞതുകേട്ട മൃദുലയ്ക്ക് നിരാശയായി.

ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടു 'അമ്മ എല്ലാം തുലയ്ക്കുവോ, അവൾ മനസ്സിൽ പിറു പിറുത്തു.

“ഡി….ഭർത്താവ് മരിച്ച പെണ്ണുങ്ങൾ കാലം കഴിയുമ്പോൾ വേറെ ഒരാളെ കെട്ടും, ഞാൻ നിന്നെ അങ് കെട്ടി എന്നു കരുതിയാമതി….പിന്നെ അച്ഛന്റെ കൂടെ കിടന്നത്, ആ നേരം നീ അങ്ങേരുടെ ഭാര്യ ആയിരുന്നു….ഇനി മുതൽ എന്റെ പെണ്ണാ, അടക്കി വെച്ചതും, ഭ്രാന്തെടുത്തു ആ പാവം കൊച്ചിനെ തല്ലിയതും ഒക്കെ മതി, ഇനി നീ എന്റെയ, കേട്ടോടി ശ്രീവിദ്യേ…”

അമ്മയുടെ വാക്കിന് തരി വില പോലും കൊടുക്കാതെ ഏട്ടൻ വലിച്ചു പിടിച്ചു ഡയലോഗും അടിച്ചു അമ്മയെ മുറുക്കി