Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

ചുംബിച്ചുകൊണ്ടു അഭി ചോദിച്ചു.

“നീ എന്നെ എന്തിനാ പേര് വിളിക്കുന്നെ എന്നെ എടി ന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നെ…ഞാൻ എന്തോരം മൂത്തതാ, നിന്റെ ചെറിയമ്മ അല്ലെ…”

അഭിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി ശ്രീവിദ്യ ചോദിച്ചു.

“ചെറിയമ്മ എന്ന ബന്ധം നമ്മൾ മാത്രം ആവുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങു മറക്ക..

ഇവിടെ ഇപ്പൊ നീ എന്റെ കെട്ട്യോള…താലി കെട്ടണോങ്കിൽ അതും ആവാം,...പുറത്തറിഞ്ഞോ അല്ലാണ്ടോ, എനിക്ക് നീ എന്റെ പെണ്ണാണെന്നു നാട്ടാരറിഞ്ഞാലും ഒരു ചുക്കുമില്ല, അന്ന് ചെയ്തത് ദേഷ്യം കൊണ്ടാണെങ്കിലും, ഇന്നീ പെണ്ണിനോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത അത്രേം ഇഷ്ടാ…”

ഏട്ടൻ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു മുഖത്തുനോക്കി അമ്മയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ

മുഖം തിളങ്ങുന്നതും, എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം ആ തിളക്കം കഷ്ടപ്പെട്ട് മറക്കുന്നതും മൃദുല കണ്ടു.

“ശ്രീ….ഈ ദേഷ്യം സങ്കടം എല്ലാം, ചുമ്മ നിന്റെ കാട്ടിക്കൂട്ടലാ, ഉള്ളിൽ വെറും പാവാ നീ…എനിക്ക് മനസ്സിലാവാൻ വൈകി, അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ നേരത്തെ തന്നെ ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ എന്റെയാക്കിയേനെ…ഇത്രേം വൈകിപ്പോയതിന് നീ ക്ഷെമി…”

അഭിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് കണ്ണു നിറച്ചു പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീവിദ്യയെ കണ്ടതും, അഭി അവളെ വാരിപ്പിടിച്ചു മുഖം മുഴുവൻ മുത്തി.

“ഹോ…ഒന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടല്ലോ പെണ്ണ്…

ദേ, മൃദു വരും മുന്നേ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ കരിക്കും താഴെയുള്ള പെണ്ണിനെയുമൊക്കെ എനിക്ക് കാണേണ്ടതാ…”

അഭി പറഞ്ഞതു കേട്ടതും നാണിച്ചു തുടുത്തു പോയ ശ്രീവിദ്യ മുഖം അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കുതറി മാറ്റി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

“പോടാ….അതൊന്നും വേണ്ട….”

വിറച്ചാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അതിലെ തുടിപ്പറിഞ്ഞ അഭി അവളെ ചുറ്റി തന്നിലേക്ക് അമർത്തി.

“അയ്യടി, ഇന്ന് ജോലിയും കളഞ്ഞു നിന്നതെ എന്റെ പെണ്ണിനെ