Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

ഊർന്നു നിലത്തേക്ക് ഇരുന്നുപോയി…

പൂറിൽ കൈ വെച്ചു വിറക്കുമ്പോൾ നിലത്തെ മണ്ണിനെ നനച്ചു തന്റെ രതിജലം ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ കിതച്ചു തളർന്നു തന്റെ ജീവൻ പോയപോലെ മൃദുല ഇരുന്ന് കിതച്ചു.

അകത്തു അതേ സമയം അഭിയുടെ നെഞ്ചിൽ തല വെച്ചു ജീവിതം പാതിയെത്തിയപ്പോൾ കിട്ടിയ പ്രണയത്തിന്റെ അമ്പരപ്പിലായിരുന്നു ശ്രീവിദ്യ, അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു മുടിയിലൂടെ കയ്യോടിച്ചു ജീവിതത്തിലാദ്യമായി, കാമത്തേക്കാൾ മറ്റൊരു വികാരം മുന്നിട്ടു നിന്ന സംഭോഗം അയവിറക്കി അഭിയും കിടന്നു.

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ പൊന്നേ…”

അഭിയുടെ കിതപ്പ് നിറഞ്ഞ ആർദ്രമായ സ്വരം.

മറുപടി ഒന്നും കേൾക്കാതെ ആയപ്പോൾ ഒന്നുയർന്നു നോക്കാൻ മൃദുലയ്ക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും അരപൊട്ടിയൊഴുകി കണ്ണ് ഒലിച്ചു തളർന്നിരുന്ന മൃദുല കിതച്ചു ചെവിയോർത്തതെ ഉള്ളൂ…

“കരയുന്നതെന്തിനാ എന്റെ പെണ്ണ്…കണ്ണ് തുടയ്ക്കടി…”

അഭിയുടെ കരുതലുള്ള ശാസന കലർന്ന സ്വരം മൃദുല കേട്ടു.

“എന്തിനാ മോള് കരഞ്ഞേ…ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ…”

ഏട്ടന്റെ സ്വരത്തിനൊപ്പം ചുംബന സ്വരം കൂടി കേട്ടു.

അല്പനേരം കഴിഞ്ഞു അമ്മയുടെ ഇടറുന്ന സ്വരം നിശ്വാസത്തോടെ മൃദുലയുടെ ചെവിയിൽ പതിച്ചു.

“രണ്ടു പേരുടെ ഭാര്യയായി ജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്, ആദ്യായിട്ടാ എന്നെക്കൂടെ പരിഗണിച്ചു ഒരാൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നെ…എന്റെ ഇഷ്ടം ചോദിക്കുന്നെ…”

വിങ്ങിപ്പൊട്ടി അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ട മൃദുലയുടെ ഹൃദയം നേർത്തു.

“നീ എന്റെ പെണ്ണല്ലേ പൊന്നേ…നിന്റെ ഇഷ്ടോം ഇഷ്ടക്കേടും ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കണ്ടേ….ഇനി പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല നമ്മള് മാത്രേ ഉള്ളൂ, എന്താണോ നിനക്ക് ഇഷ്ടം അതെന്നോട് പറയാം, ഒരു മടിയും വേണ്ട….ഒന്നൂല്ലേലും എന്റെ കുട്ട്യോളുടെ അമ്മയാവാൻ പോവല്ലേ നീ….”

ഏട്ടന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മൃദുല കോരിത്തരിച്ചു അമ്മയുടെ മുഖഭാവം കാണാൻ അവൾ പമ്മിയുയർന്നു എത്തി നോക്കി.