Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

അതോടെ ഏട്ടനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു പോണം, അതാലോചിച്ചപ്പോൾ എന്തായാലും തോറ്റത് ഒരു കണക്കിന് നന്നായി എന്നവൾക്ക് തോന്നി.

ഒത്തിരി കാലം കൂടി ഇന്ന് അമ്മ തല്ലിയപ്പോൾ വേദന തോന്നിയെങ്കിലും,

ഇനിയും വീട്ടിൽ തന്നെ നിക്കാലോ എന്നോർത്തു സന്തോഷിച്ചു,

പക്ഷെ സന്തോഷം അന്ന് രാത്രി വരെയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…

“മൃദൂനെ തല്ലേണ്ടിയിരുന്നില്ല പെണ്ണേ നീ…”

രാത്രി തന്റെ മനസിന്റെ ഉടമയെ തേടിയെത്തിയ ശ്രീവിദ്യയെ നെഞ്ചിൽ ചായ്ച്ചു കിടത്തി കവിളിൽ മുത്തുന്നതിനിടയിൽ അഭി പറഞ്ഞതു കേട്ട ശ്രീവിദ്യ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു.

പതിവ് പോലെ അമ്മയുടെയും ഏട്ടന്റെയും കളി കാണാൻ വാതിലിന്റെ മറ പറ്റിയിരുന്ന മൃദുലയും സംസാരം തന്നെക്കുറിച്ചായപ്പോൾ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു.

തോറ്റ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്താഴത്തിന് മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന ഏട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമവും കുറ്റബോധവും തോന്നിയിരുന്നു.

“പിന്നെ തോറ്റിട്ട് വന്ന പെണ്ണിനെ ഉമ്മ കൊടുക്കാം…”

കെറുവോടെ ശ്രീവിദ്യ പറഞ്ഞത് കേട്ട, അഭി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.

“ഒന്നു പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ ദേഷ്യമാണ് പെണ്ണിന്…”

മടിയിൽ തിരിഞ്ഞിരുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം തിരിച്ചു പിടിച്ചു ചുണ്ട് ചപ്പിയെടുത്തു ഏട്ടൻ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് അവൾ നോക്കി.

“അവളോട് പറയാം….എഴുതിയെടുക്കാൻ….കോളേജിൽ അത് കഴിഞ്ഞാണെലും കേറാല്ലോ…”

മുത്തിവിട്ടു അഭി പറഞ്ഞത് കേട്ട ശ്രീവിദ്യ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു കാല് ഇരുവശത്തേക്കും ഇട്ട് അവന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.

“നിനക്ക് അത്യാവശ്യം വെയ്റ്റ് ഉള്ളതാ ചാടി ഇരുന്ന് എന്റെ കുണ്ണ ഒടിക്കരുത്..”

“പോടാ…വെയ്റ്റ് ഒക്കെ താങ്ങിക്കോണം,....”

മടിയിൽ അമർന്നിരുന്ന അമ്മ നയ്റ്റി ഊരി മാറ്റി ഏട്ടന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകോർത്തു അരയിളക്കി തന്റെ ഇരുപ്പുറപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട മൃദുല വിരൽ തന്റെ കുഴഞ്ഞ