Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

വിളിയിൽ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു മൃദുല തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

“മൃദു….നിനക്ക് ഇത് ഈ പ്രായത്തിൽ തോന്നുന്നതാ, ഇതൊക്കെ എത്ര വലിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കും എന്നറിയോ….മോള് കരുതും പോലെയല്ല…”

“ഏട്ടൻ കല്യാണം…കഴിക്കുമോ….”

അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുചോദ്യമാണ് അവൾ ചോദിച്ചത്…

അഭി ഉത്തരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, അതിനുത്തരം അവനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“ഏട്ടൻ കല്യാണം കഴിക്കുന്ന പെണ്ണ് ഇതറിഞ്ഞാലോ, എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുക…ഇനി ഏട്ടൻ കല്യാണം കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ നാട്ടുകാര് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ പോവുന്നത് എന്താണെന്ന് ഏട്ടന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ…”

മൃദുലയുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ മൂർച്ച അവനു മനസിലായി…

“എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ പറ്റും ഏട്ടനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ളത്, വന്നു കേറുന്ന പെണ്ണിന് ചിലപ്പോ പറ്റില്ലായിരിക്കും,...

ഞാൻ ഒരുപാട് ആലോചിച്ചതാ ഏട്ടാ….നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് വിറ്റു എവിടേലും പോയി ജീവിക്കാം…ഏട്ടനും ഞാനും ഭാര്യയും ഭർത്താവും ഏട്ടന്റെ അമ്മയായി അമ്മയും പക്ഷെ ആരും അറിയാത്ത ഭാര്യയായി അമ്മയ്ക്കും നമ്മുക്കൊപ്പം ജീവിക്കാം…”

പറയുമ്പോൾ മൃദുല എല്ലാം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച കണക്കായിരുന്നു…

“മോളെ ശ്രീ….അല്ല ചെറിയമ്മ…ഇതൊക്കെ അംഗീകരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടോ…”

“ശ്രീ എന്നു തന്നെ പറഞ്ഞോളൂ ഏട്ടാ…ഇപ്പൊ ഇനി ഒന്നും ഒളിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ….

അമ്മയ്ക്ക് മനസിലാവും, ഒന്നിച്ചു എല്ലാക്കാലവും ജീവിക്കണമെങ്കിൽ അമ്മ ഇതെല്ലാം സമ്മതിച്ചേ മതിയാവൂ…”

“എന്നാലും മൃദു….”

“ഏട്ടൻ ഒന്നും പറയണ്ട….ഏട്ടന് എന്നെ കെട്ടാൻ പറ്റുവോ ഇല്ലയോ…ബാക്കി ഒക്കെ നമുക്ക് അത് കഴിഞ്ഞുള്ള കാര്യമല്ലേ….”

മൃദുലയുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ ദൃഢതയറിഞ്ഞ അഭി അവളെ നോക്കി അല്പനേരം നിന്നു…പിന്നെ പതിയെ തലകുലുക്കി.

അവളുടെ മുഖം വിടർന്നു തുടുത്തു, എന്നോ കണ്ടു തുടങ്ങിയ സ്വപ്നം പൂവണിഞ്ഞ പോലെ പാഞ്ഞു വന്ന മൃദുല ഏട്ടനെ കെട്ടിപുണർന്നു.

“ഐ ലൗ യൂ…ഏട്ടാ…എത്ര കാലത്തെ എന്റെ ഇഷ്ടം