Chapter Title : ഒളിച്ചോട്ടം 7 [KAVIN P.S]

ചേച്ചിയാ വിളിക്കുന്നേന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. പിന്നെ അപ്പോഴത്തെ നിന്റെ കിടപ്പൊക്കെ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് നീ കഴിയാറായെന്നാ അതു പോലെയാ കാറിലൊക്കെ ചോര ആയെ, ഞാനപ്പോ രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് അനു ചേച്ചീനോട് നടന്ന കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞു. നിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോവ്വാന്നുള്ള കാര്യവും പറഞ്ഞു. അതോടെ അനു ചേച്ചി അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് കോൾ കട്ടാക്കി.

നിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റാക്കിയ കാര്യം നിന്റെ വീട്ടിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോ അതറിഞ്ഞ് അവരെല്ലാം കരഞ്ഞ് വിളിച്ച് കൊണ്ടാ അമ്മേം അഞ്ജൂം നിന്റെ അച്ഛനുമൊക്കെ ഹോസ്പ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് വന്നേ. അതു കഴിഞ്ഞ് അനു ചേച്ചിയും ഉറക്കെ കരഞ്ഞ് ബഹളം വച്ച് കൊണ്ടാ ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് വന്നെ. അപ്പോ നിന്നെ ഒബ്സർവേഷൻ റൂമിലാക്കിയേക്കുവായിരുന്നു. നിന്റെ ചോരയൊലിച്ചുള്ള കിടപ്പ് കണ്ട് ഞങ്ങളെല്ലാവരും ശരിക്കും പേടിച്ചു. രണ്ട് ബോട്ടിൽ ബ്ലഡ് നിനക്ക് കേറ്റേണ്ടിയും വന്നു. അന്ന് രാത്രിയാകാറായപ്പോഴെയ്ക്കും ഡോക്ടറ് വന്നു പറഞ്ഞു പേടിക്കാനൊന്നൂല്ല. മനസ്സിനുണ്ടായ ഷോക്കിന്റെ ഒരു തളർച്ചയേ ഉള്ളൂ അല്ലാതെ ശരീരത്തിനൊന്നും വേറെ പ്രശ്നമില്ലാന്ന്. അത് കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാരും സമാധാനിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസവും നിനക്ക് ബോധം തെളിയാഞ്ഞത് കണ്ടതോടെ നിന്റെ തലയൊക്കെ സ്ക്കാൻ ചെയ്തു. പക്ഷേ അതിലൊന്നും യാതൊരു വിധ കുഴപ്പോമില്ല. എല്ലാരും ആകെ ടെൻഷനിലായി നിന്നപ്പോ അനു ചേച്ചീം, അമ്മേം ആയിരുന്നു നിർത്താതെ കരഞ്ഞോണ്ടിരുന്നെ രണ്ട് പേരേം സമാധാനിക്കാൻ ഞങ്ങളൊക്കെപ്പെട്ട പാട് ഞങ്ങൾക്കേ അറിയൂ.

രണ്ടാം ദിവസം രാത്രി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാനും നിയാസും അമ്മേം അനു ചേച്ചീം ആയിരുന്നു. അച്ഛനും അഞ്ജും വീട്ടിലോട്ട് പോയി. അമ്മ തല വേദന എടുത്തപ്പോ നിനക്കായി എടുത്തിട്ട റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. അനു ചേച്ചിയാണേൽ നീ കിടക്കുന്ന ഒബ്സർവേഷൻ റൂമിന്റെ മുൻപിലെ ചെറിയ ഗ്ലാസ് പാർട്ടീഷനിൽ കൂടി നോക്കി കണ്ണ് നിറച്ച് നിൽക്കണ കാഴ്ച കണ്ട് ഞാനും നിയാസും ചെന്ന് അനു ചേച്ചിനോട് പേടിക്കണ്ട അവനൊന്നൂല്ലാന്ന് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിച്ചൊക്കെ നോക്കി കക്ഷി പിന്നേം "എന്റെ ആദിയെന്ന്" പറഞ്ഞ് ഏങ്ങലടിച്ച് ഒരേ കരച്ചിൽ. അത് പറഞ്ഞ് നിർത്തി അമൃത് അനൂന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി അനു അപ്പോ അന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തിട്ടാവണം മ്ലാനമായ