Chapter Title : ഓമനചേച്ചിയുടെ ഓമനപ്പൂർ 3 [ചന്ദ്രഗിരി മാധവൻ]

പറ്റിയ ചേർച്ച ആണ്....ആ കൊച്ചാണെങ്കില്‍
നിന്നേം നോക്കി അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇവിടെ കഴിഞ്ഞോളും.."

" നിങ്ങൾ അവനോടു ക്ഷമിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞതിലും... അവനെ കൊണ്ട് എന്നോടുള്ള
ദേഷ്യം കുറച്ചു എന്ന അറിഞ്ഞതിലും സന്തോഷം.... പക്ഷെ ആ കുടുംബത്തിൽ
നിന്നും ഒരു പെണ്ണ് എന്‍റെ മോന് വേണ്ട..ഇനി അവന്‍ കേട്ടിക്കൊണ്ടുവരുന്ന
പെണ്ണ് എന്നെ നോക്കിയില്ലേലും വേണ്ട..അവന്‍ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചാല്‍
മതി” അല്പം ഗൗരവത്തോടു കൂടി ആണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്...

“ഹാ ഞാന്‍ പറയാന്‍ ഉള്ളത് പറഞ്ഞു.. അവസാനം എന്നെ കുറ്റം പറയരുത്...."
ഓമനേച്ചി പോകാൻ ആയി എണീറ്റ്....

"ഓമനേച്ചി... ഒരു കാര്യം കൂടി എനിക്ക് പറയാൻ ഉണ്ട്....അത് ഇപ്പൊ എങ്ങനെയാ
നിങ്ങളോടു പറയുക...." രജനി നിന്ന് പരുങ്ങി...

" എന്താ രജനി... നീ പറ...ഞാൻ അറിയാത്ത എന്ത് രഹസ്യം ആണ് നിനക്കു ഉള്ളത്...."

" ഓമനേച്ചി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്... ഒരിക്കൽ പെണ്ണിനെ ആസ്വദിച്ച ആരും പിന്നെ
അത് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കില്ല... അത് കൊണ്ട് ഓമനേച്ചി എനിക്ക് രണ്ടു കാര്യം
സത്യം ചെയ്യണം ..." അവൾ ഓമനേച്ചിയുടെ കൈ പിടിച്ചു

"നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിനാ രജനി ഇതൊക്കെ... നീ പറ...."

" ഒന്നാമത്തേത് ... നിങ്ങൾ തമ്മിൽ നടന്ന സംഭവം ഞാൻ അറിഞ്ഞു എന്ന്
ഒരിക്കലും അവൻ അറിയരുത്.... എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള കുറ്റബോധം പോലെ അവനു
ഉണ്ടാവരുത്...."

"ശെരി... സമ്മതിച്ചു... അടുത്ത എന്താണ്...." ഓമനേച്ചി സംശയ രൂപേണ ചോദിച്ചു...

" അടുത്തത്... അവൻ ഇനിയും നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് എന്തേലും ചോദിച്ചു
വന്നാൽ...കൊടുത്തേക്കണം... അല്ലെങ്കിൽ അവൻ പുറത്തു പോയി എന്തേലും
വേണ്ടാധീനം കാണിക്കു...."

" അത് ഇപ്പോൾ നീ കൊടുക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ കൊടുക്കും.... കാരണം ഞാൻ
ഇത്രയും കാലം അനുഭവിച്ചത് ഒന്നും അല്ല സുഖം എന്ന് അവൻ ആണ് ഇനി കാണിച്ചു
തന്നത്....." ഓമനേച്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

" നിങ്ങൾ ആൾ കൊള്ളാല്ലോ.... സത്യം പറ ഓമനേച്ചി... അവൻ ആണോ നിങ്ങളെ കേറി
പിടിച്ചത് അതോ നിങ്ങൾ അവനെയോ ...." രജനി സാരി ഒന്ന് മടക്കി കുത്തി