Chapter Title : ഓമനചേച്ചിയുടെ ഓമനപ്പൂർ 3 [ചന്ദ്രഗിരി മാധവൻ]

ചോദിച്ചു...

"ഇല വന്നു മുള്ളിൽ വീണാലും... മുള്ള് വന്നു ഇലയിൽ വീണാലും ....
മുള്ളിനാണ് സുഖം... കേട്ടോ രജനിപ്പൂറി...." അതും പറഞ്ഞു ഓമനേച്ചി സ്വന്തം
വീട്ടിലേക്ക് പോയി....

അധികം കുത്തി ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും രജനി അതിനു
മുതിർന്നില്ല... എന്തായാലും എല്ലാം ഒന്ന് കലങ്ങി തെളിഞ്ഞത് അല്ലെ....

വൈകുന്നേരം ഫുട്ബോൾ കളിയും കഴിഞ്ഞു കുട്ടൻ വീട്ടിൽ എത്തി...

രജനി അവനു വേണ്ടി പ്രത്യേകം ചോറും കൂട്ട് കറിയും, കൂന്തൽ വറവും ഒക്കെ
ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരുന്നു....

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാന്‍ കുട്ടനോ
അവന്‍റെ മുഖം നോക്കാന്‍ രജനിക്കും പറ്റാതെ പോയി …

തല കുനിച്ചു നിന്നുക്കൊണ്ട് എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ അമ്മ വിളമ്പിയ ഭക്ഷണം
കുട്ടൻ വേഗത്തില്‍ കഴിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...

“മോനെ കുട്ടാ,, അമ്മയ്‌ക്ക ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാടാ... മോൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ ”

ഇപ്പോൾ കരയും എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു രജനി.... അവള്‍ക്ക് എന്താണ് അവനോടു
പറയണ്ടത് എന്നറിയില്ലായിരുന്നു..അവന്‍ എന്തെങ്കിലും ഒന്നു
പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ മനപ്രയാസം അങ്ങ് മാറിപ്പോയേനെ…

“ 'അമ്മ ഒന്നും പറയണ്ട ..എനിക്ക് മനസിലാകും…ജീവിതത്തില്‍ ഇതൊക്കെ സര്‍വ
സാധാരണമാണ് ... ഓമനേച്ചി എന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു... 'അമ്മ അതും
ആലോചിച്ച ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട...“

അവന്‍ തന്നോട് ദേഷ്യമോ വിരോധമോ ഇല്ല …അത് അവള്‍ക്ക് ആശ്വാസം ഏകി…അവള്‍
ദീര്‍ഘ ശ്വാസം വിട്ടു ..

"'അമ്മ ഒന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി.... ബിജു എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടാണ് അമ്മയെ ഇതിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത്....?"

കഥ ബോർ ആയി തുടങ്ങിയോ എന്ന് സംശയം ഉണ്ട്.... അത് കൊണ്ട് തുടരാൻ വല്യ താല്പര്യം ഇല്ല.... ഈ കഥ വായിച്ചു നിങ്ങൾക്കും ഇതാണ് അഭിപ്രായം എങ്കിൽ ഈ കഥ ഇവിടെ വെച്ച് നിർത്തുന്നതായിരിക്കും.... അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക....