Chapter Title : ഓണക്കളി 4 [മിക്കി]

ഫോട്ടോ.., ആ ഫോട്ടോ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാം തല വെട്ടി കേറ്റിയതാണെന്ന്.

“നാണമില്ലെടാ നിനക്ക്”
ദേഷ്യകൊണ്ട് അജി നിന്ന് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു, ഭദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ തല കുനിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇത് മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു അവസ്ഥ” അജിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് ഭദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അതേ നിൽപ്പ് തുടർന്നു.

“പറയടാ…! മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു അവസ്ഥ..? ലക്ഷ്മി കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു അവസ്ഥ..?”

“എടാ എനിക്ക്…ഞ.. ഞാൻ അറിയാതെ”
ഭദ്രൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ നിന്ന് പതറാൻ തുടങ്ങി.

“മിണ്ടി പോകരുത് നി..! അത് മൊത്തം ഡിലീറ്റ് ചെയ്യട..!”
ഫോണിലേക്ക് വിരൾ ചൂണ്ടികൊണ്ട് അജി അലറി..

പാഞ്ഞുതീർന്നില്ല അതിന് മുൻപേ ഭദ്രൻ എല്ലാ ഫോട്ടോസും ഡിലീറ്റ്ചെയ്തു..

അപ്പഴേക്കും ദേഷ്യം സ്വല്പം കുറഞ്ഞ് ശാന്തനായ അജി.

“എത്ര നാളായി”
അജിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാവാതെ ഭദ്രൻ അജിയെ തലയുയർത്തി നോക്കി..

“നി എത്ര നാളായി അവളെ ഓർത്ത് കൈ വാണം വിടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് എന്ന്…!”
തന്റെ ചോദ്യം ഭദ്രന് മനസ്സിലായില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അജി ചോദ്യം വ്യക്തമാക്കിതന്നെ ചോദിച്ചു..

“അവളെ ഇവിടെ കെട്ടിച്ചോണ്ട് വന്ന അന്നുമുതൽ..!”
ഒരു ചമ്മലോടെ ഭദ്രൻ പറയുന്നത് കേട്ട് അജി ഒന്ന് ഞെട്ടി.

“അപ്പൊ ഞാൻ മാത്രമല്ല..! ഇവനും അവളെ ഓർത്ത് വട്ടത്തിൽ വിടുന്നുണ്ടായിയുന്നു അല്ലെ..!”
അജി മനസ്സിൽ ഓർത്തു..

“അവൾ നാളെ വരുമ്പൊ നി അവളെ ചാക്കിലാക്കാൻ എന്തേലും പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടൊ”
ഭദ്രനെ തുറിച്ച് നോക്കികൊണ്ട് അല്പം ഗൗരവത്തോടെ അജി ചോദിച്ചു..

“അയ്യോ.. അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല.. അവളെ ഓർത്ത് വാണം വിടുന്നതല്ലാതെ അവളെ പണിയണം എന്നൊന്നും ഞാൻ മനസ്സിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല..”
ഭദ്രൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും.

“അവള് നിനക്ക് പണിയാൻ തന്നാലോ..! നി വേണ്ടാന്ന് വെക്കുവൊ..?”
അതേ നോട്ടത്തോടെ തന്നെ അജി ഭദ്രനോട് ചോദിച്ചു, അതിന് അവൻ മറുപടി പറയാതെ നിലത്തേക്ക് മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു, പക്ഷെ അവന്റെ കണ്ണിൽ ആയിരം വോൾട്ടിന്റെ ബൾബ് കത്തിയതുപോലെയുള്ള ഒരു തെളിച്ചം അജി കണ്ടു.

ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം..! അവൾ നാളെ ഇവിടെ വരുമ്പോൾ നിന്റെ