Chapter Title : ഓണക്കളി [മിക്കി]

അറിയാം, അല്ലെ മോളെ..?” ഏറ്റോം ഇളയ അമ്മാവൻ ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ പ്രിയോട് ചോദിച്ചു.
അതിന് അവൾ തല കുനിഞ്ഞ് നിന്നതല്ലാതെ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“അതിനെന്താ പ്രസാദേ ഈ നാല് ദിവസംകൊണ്ട് പ്രിയമോൾക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹമല്ലെ നമ്മൾ അവൾക്ക് കൊടുത്തത്…. നമ്മളുടെ ആ സ്നേഹം മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് പ്രിയമോൾ നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിനായി നമ്മളുടെ അടുത്തേക്കുതന്നെ വരും.. ഇല്ലേൽ നമ്മൾ പ്രിയമോൾടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലും…. ഇല്ലേ ഭദ്ര…?”

ഭദ്രൻ: “അതേ വല്യേട്ട… എനിക്കാണേൽ പ്രിയമോളെ നല്ലതുപോലെയൊന്ന് സ്നേഹിച്ച് കൊതിതീർന്നില്ലതാനും,… തിരുവോണത്തിന്റെ അന്ന് നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരുപോലെ മത്സരിച്ച് പ്രിയമോളെ സ്നേഹിച്ചു പക്ഷെ അപ്പഴും എനിക്ക് നന്നായി ഒന്ന് സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല”

രണ്ടാമത്തെ അമ്മാവൻ പറയുന്നതുകേട്ട പ്രിയ ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവരുടെ മുഖത്ത് അപ്പഴും ആ വഷളൻ ചിരിതന്നെയാരുന്നു, “വിച്ചുവിനും ലക്ഷ്മിയമ്മക്കും എന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാണുമോ ഭഗവാനെ..?” അവൾ ഒരു ഭയത്തോടെ വിഷ്ണുവിന്റേയും ലക്ഷ്മിയമ്മയുടേയും വൈഷ്ണവിയുടേയും മുഖത്തേക്ക് മാറി മാറി നോക്കി. അമ്മാവന്മാർ പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് അവർ ചിരിച്ചുകളിച്ച് ഉല്ലസിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. അവരുടെ കണ്ണിൽ മൂന്ന് അമ്മാവന്മാരും സ്വന്തം മകളെപോലെ കാണുന്ന വൈഷ്ണവിയുടെ അതേ സ്ഥാനമാണ് പ്രിയക്കും കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് അവരുടെയെല്ലാം ധാരണ.

ഭദ്രമ്മാവൻ തുടർന്നു…

“എടാ വിച്ചു രണ്ട് മാസം കഴിയുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും മൂന്നാഴ്ച്ചത്തെ അവധിയെടുത്ത് രണ്ടും ഇങ്ങ് പൊന്നേക്കണം…. ഇല്ലേൽ ഞങ്ങൾ മൂന്നും നേരെ ദുബായിലേക്കങ്ങ് വരും.. പറഞ്ഞേക്കം”

“ധൈര്യമായയിട്ട് കേറിപ്പോരമ്മാവാ നമുക്ക് അവിടെ തകർക്കാം” അപ്പോൾ തന്നെ വിഷ്ണുവും മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഭദ്രമ്മാവന്റെ സംസാരം കേട്ട് വിഷ്ണുവും ലക്ഷ്മിയമ്മയും വൈഷ്ണവിയും