Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [Extended Version] [പഴഞ്ചൻ] [M.D.V]

ചേർന്ന പറമ്പിൽ കുറേ പൂക്കൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

“ മനൂ… നോക്കിയേ കുറേ പൂക്കളുണ്ട്… അതൊക്കെ വേഗം പറിക്കാം…” അവനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടവൾ ചെറിയ കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന മേനോന്റെ തൊടിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഈ വഴി അമ്പലത്തിലേക്ക് വരുമ്പോ മേനോന്റെ ദ്രവിച്ചു പൊളിഞ്ഞ തറവാട് കാണുമ്പോ അവിടെ യക്ഷിയുണ്ടോ എന്നുപോലും ശ്രീദേവിക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വേലിയൊന്നും നേരെ കെട്ടാത്തത് പോലും, അവിടെയാരും വരില്ലെന്ന ധൈര്യം കൊണ്ടാവാം.

“ മനൂ നിനക്കറിയാമോ.. ഞാൻ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോ തറവാട്ടിൽ വെച്ച് ഓണപ്പൂക്കളമിടാനൊക്കെ ഒത്തിരിപേരുണ്ടാകുമായിരുന്നു…. സ്വത്തു ഭാഗം വെച്ചപ്പോ എല്ലാരുമോരോ വഴിക്ക് പോയി, ഞാനും അമ്മയും മാത്രമായി…..പിന്നെ അമ്മ മരിച്ച സമയത്താണ് രഘുവേട്ടന്റെ ആലോചന വന്നത്….”

ശ്രീദേവി പറയുന്നതും കേട്ടുകൊണ്ട് മനു അവളുടെ അധരപുടങ്ങയിലെ തേൻ തുള്ളികളെനോക്കി നിന്നു... ഇതുപോലെ ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ പ്രേമിച്ചു വലം വയ്ക്കാനും കിട്ടിയഭാഗ്യമോർത്തുകൊണ്ടാവാൻ ചിരിച്ചു….

“ എല്ലാം മാറി… അല്ലെ മനൂ….”

മനു വിദൂരതയിലെ ആ തറവാടിന്റെ പൂമുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോ ശ്രീദേവി തൊടിയിലേക്ക് കടന്നു മഞ്ഞരളിയും, ശംഘു പുഷ്പവും വലിക്കാനാരംഭിച്ചു.

“ ദേ ഒരു കൂമ്പിയ താമരപ്പൂ… “ കുന്തിച്ചിരുന്ന് പൂ പറിക്കുന്ന അവളുടെ സെറ്റിന്റെ പുറത്ത് വെളിവായ മാർക്കൂമ്പിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കിയിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

ശ്രീദേവിക്കത് നല്ലപോലെ സുഖിച്ചെന്നു അവളുടെ കണ്ണിലെ രതിയിളക്കത്തിൽനിന്നുമവന് വേഗം തിരിച്ചറിയാനായി...

“ ആരേലും കാണും ചെക്കാ…..” ശ്രീദേവി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് അവനെനോക്കി ചിരിച്ചു.

“ ഇവിടെയെങ്ങുമാരുമില്ലമ്മേ….”
വീണ്ടുമവന്റെ കൈകൾ ശ്രീദേവിയുടെ മുലകളെ പിതുക്കിയപ്പോൾ അവൾ ശെരിക്കും മോഹിച്ചുകൊണ്ട് അവനെയൊരു നോട്ടം നോക്കി.

കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന പ്രദേശത്തു ആരും വരില്ലെന്ന ധൈര്യം ശ്രീദേവിയുടെ