0%
Chapter 1

ഓണപ്പുടവ [Extended Version] [പഴഞ്ചൻ] [M.D.V]

Author : കൊമ്പൻ | Read All Parts | 👁 934 |

നാലിലൊന്നു പോലുമില്ലെന്ന് അവനു തോന്നി. ഇരുവരും കണ്ണുകൾ ഇരുകയടച്ചുകൊണ്ട് ചുംബനത്തിൽ ലയിച്ചു. രഘു മോളെ മുറിയിൽ ഉറക്കുകയാണ് എന്നൊരു വിശ്വാസത്തിന്മേലാണ് ആ തീക്കളിയെന്ന്, ശ്രീദേവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ നാവ് മനു പതിയെ കടിച്ചു വായിലേക്ക് ഉറിഞ്ചി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇരുവരുടെ കാമരസവും വായിൽ ഒന്നായിച്ചേർന്നുകൊണ്ട് ആ നിമിഷത്തിൽ മനു അവന്റെ ഇഷ്ടദേവിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ഇരു തംബുരുവിലും കൈയമർത്തി കീർത്തനം മീട്ടികൊണ്ടിരുന്നു…. “ആഹ് …..മനൂ…...” നേർത്ത സീൽക്കാരം കൊണ്ട് ആ ലയനനിമിഷത്തെ കീറി മുറിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീദേവി കേഴുമ്പോ, രഘുവിന്റെ കാലടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും, മനു അവളിൽ നിന്നും വിട്ടു മാറി നിന്നു... “ആഹ് ...ചിഞ്ചു ഉറങ്ങുന്നില്ല, ദേവി. ഇനി സദ്യ കഴിച്ചിട്ട് ഉറക്കാം ..ല്ലേ!” ഉച്ചയ്ക്ക് ഓണസദ്യ… രഘുവിനേയും രണ്ടു മക്കളേയും ഇരുത്തിയിട്ട് ശ്രീദേവി വിളമ്പിക്കൊടുത്തു… ബഞ്ചിൽ ഇടത്തേ അറ്റത്തിരുന്ന മനുവിന് പായസം വിളമ്പുകയായിരുന്നു ദേവി. “ പഴം ഉടച്ച് നല്ലവണ്ണം കുഴച്ച് കഴിക്കെടാ… കണ്ണാ” ശ്രീദേവി അവന്റെ മുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. അപ്പോൾ അവന്റെ ഇടതു കൈ അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പിടിച്ച് തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു… എന്നിട്ട് അവളുടെ ചന്തിപ്പാളികളെ കുഴച്ചു മറിച്ചു… “ ഇങ്ങിനെ കുഴച്ചാൽ മതിയോ അമ്മേ… “ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ​ ചോദിച്ചു…. അവന്റെ പിടുത്തം അവൾ ​ഇഷ്ടപ്പെട്ടു… എന്നാലും അവിടെ വച്ച് അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത് അവൾക്ക് ശരിയായി തോന്നിയില്ല… അവളവന്റെ പിടുത്തം വിടുവിച്ച് അവരുടെ ഒപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു…. വൈകിട്ട് കൃഷിത്തോട്ടത്തിലൂടെ പഴയ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞ് ശ്രീദേവിയും മനുവും ചിഞ്ചു മോളേയും കൂട്ടി നടന്നു… രഘു വീണ്ടും പണിയിലേക്കു മടങ്ങി… കൃഷിത്തോട്ടം കഴിഞ്ഞിട്ടേ അയാൾക്ക് വേറെന്തും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… വീട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് എത്തിയതും “ അമ്മെ ഇന്ന് ഞാൻ അമ്മയുടെയൊപ്പം കിടക്കട്ടെ ….” മനുവിന്റെ വിറയാർന്ന ശബ്ദമവൾ കേൾക്കുമ്പോ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പേടി നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ മോഹമെന്താണെന്നവൾക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം, പക്ഷെ മനുവിന് മുല കൊടുക്കുമ്പോഴും ….മതിമറന്നു ചുംബിക്കുമ്പോഴും അതിൽ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു, അവനിപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അതിൽ കൂടുതലാണ്……….അവനു തന്നെ മുഴുവനായും വേണം. പ്രായം തികഞ്ഞ അവനു കിടപ്പറയിൽ മതിവരുവോളം തിന്നാനുള്ള വിഭവമായി തന്നിലെ സ്ത്രീയെ കൊടുക്കാൻ… മനസനുവദിക്കുന്നില്ല… “വേണ്ട മനൂ...മോനോട് എനിക്ക് ആരെക്കാളും സ്നേഹമാണ്….പക്ഷെ …...അമ്മയ്ക്കതിനു കഴിയില്ലെടാ….” വിങ്ങിപൊട്ടികൊണ്ട് ശ്രീദേവി ബെഡ്‌റൂമിലേക്കോടി… വാതിലടച്ചുകൊണ്ടവൾ ചുവരിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട്

💬 Comments

View all comments