Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [Extended Version] [പഴഞ്ചൻ] [M.D.V]

പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു…രഘു കിടന്ന ശേഷം ചിഞ്ചുമോളേയും കൊണ്ട് മനുവിന്റെ മുറിയിലെത്തി ശ്രീദേവി… ഓണപ്പുടവകൾ മാറി ഒരു മുണ്ടും ബ്ലൌസും മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ അവളുടെ വേഷം… മനു അവൾ കൊടുത്ത മുണ്ടാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. മുറിയുടെ സാക്ഷയിട്ട്… കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്ന മനുവിനെ നോക്കി… മനുവിന് കാര്യമെന്തെന്നു മനസിലായില്ല. അവനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ശ്രീദേവി ഇന്ന് രാത്രി തന്നോടപ്പമാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന്…

മോളെ അടുത്തുള്ള തൊട്ടിലിൽ ഭദ്രമായി അവൾ കിടത്തി…

“ഞാനിന്നു നിന്റെകൂടെയാണ് കിടക്കുക….” മനുവിനോട് മുഖംനോക്കാതെയവൾ പറഞ്ഞു.

“അമ്മെ ഞാൻ….”

“ഒന്നും പറയണ്ട മനൂ… തെറ്റ് എന്റെ കൂടെയാണ്….നിനക്കെന്നെ വേണം… അത്രയല്ലേ ഉള്ളു… എടുത്തോളൂ…..അമ്മയ്ക്ക് സമ്മതമാണ്….”

അപ്പോഴേക്കും മനുവിന്റെ കൈകൾ അവളെ പുണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ശ്രീദേവിയും മനുവിനെ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചപ്പോൾ അവൻ മനസ്സിൽ നീറിക്കൊണ്ടവളോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. അവന്റെ മനസിലെ തെറ്റായ വികാരങ്ങൾ….കണ്ണിലൂടെയൊഴുകി….

പക്ഷെ തമ്മിൽ പിരിയുന്നനോവ് അവരുടെയുള്ളിലെ പ്രണയത്തെ അതിശകത്മാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടവൻ നിശ്ചയിച്ചു
അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ വാത്സല്യവും പ്രണയവും മോഹവുമെല്ലാം തനിക്ക് നഷ്ട്പെടുത്തിയിട്ട് എങ്ങോട്ടും പോകണ്ടായെന്നു….
മനസുകൊണ്ട് ശ്രീദേവി അവനു പൂജിക്കാനുള്ള പൂവായി മാറി. അവൾ മനുവിൽ നിന്നുമടർന്നുമാറി മെത്തയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ.

“ എനിക്ക് വേണം മനൂ… നിന്നെ…നീയെന്നെ വിട്ടു പോകില്ലെന്ന് പറ മനൂ...”

“അമ്മെ...അമ്മേയെന്നോട് മിണ്ടാതായപ്പോൾ…..എനിക്കെന്തോ ഇവിടെ നിൽക്കണമെന്ന് തോന്നീലാ ….അതാ ഞാനുമച്ഛനോട്‌ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ….” മനു വിതുമ്പികൊണ്ട് ശ്രീദേവിയുടെ കൈകളിൽ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായിപോയോ…..അആം …..” അത് പറയാൻ ശ്രീദേവിയവനെയനുവദിച്ചില്ല. മനുവിനെ അവളുടെ നിറമാറിലേക്ക് അമർത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണിലെ കാമുകനെ അവൾ കണ്ടെത്താനായി ശ്രമിച്ചു.

” അമ്മയുടെ