Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [പഴഞ്ചൻ]

വരുമ്പോൾ അവരെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നത്...

അവർക്കെല്ലാം ഓണപ്പുടവയുമായിട്ടാണ് മനു പോകുന്നത്.

വയലും കടന്ന് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ കൃഷിത്തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് അച്ഛൻ തൂമ്പയുമെടുത്തു വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്നു... പഴയകാല തറവാടിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ നാലുകെട്ട്... തന്റെ വീടിന്റെ പൂമുഖം... അവൻ ചുറ്റുപാടെല്ലാം ഒന്നു നോക്കി... മുറ്റത്തെ മാവിൽ ഒരു ഊഞ്ഞാല കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു... ഇന്ന് ഒന്നാം ഓണം... തന്റെ വരവ് ഇവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ... ബന്ധുക്കളുമായി അത്ര സ്വര ചേർച്ചയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് കുടുംബക്കാരുമായി ഓണം ആഘോഷിക്കലൊന്നുമില്ല.

“ ആ... മനു ഇങ്ങെത്തിയോ... നീ വന്നല്ലോ... അച്ഛന് സന്തോഷമായി...  ”  മനുവിനെക്കണ്ട് രഘുവിന്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിഴലിട്ടു... അച്ഛൻ എപ്പോഴും പാടത്തും പറമ്പിലുമായിരിക്കും... കുറേ വാഴകൃഷിയും കപ്പയുമൊക്കെയായി വീട്ടിലേക്കുള്ള എല്ലാം സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നതാണ് അച്ഛന്റെ രീതി... തനി ഒരു പാലക്കാടൻ കൃഷിക്കാരൻ.

“ ഹോസ്റ്റലിൽ ആരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എല്ലാവരും ഓണത്തിനു പോയി... അപ്പൊ ഞാനും ഇങ്ങോട്ട് പോരാം എന്നു വിചാരിച്ചു... ” ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ അല്ലാതെ ഞങ്ങളെ കാണണമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നിയില്ലേ മോനേ... ദേവീ...” രഘു നീട്ടി വിളിച്ചു...

“ ആ മനു വന്നോ... ഇത്തവണ നീ വരുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയിരുന്നു... ” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീദേവി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു... മനു തന്റെ രണ്ടാനമ്മയെ ഒന്നു നോക്കി... ഒരു വെള്ള മുണ്ടും നേര്യതും കറുപ്പ് ബ്ലൌസുമായിരുന്നു അപ്പോൾ ​ശ്രീദേവിയുടെ വേഷം... കല്യാണ സമയത്ത് കണ്ടപ്പോൾ മെല്ലിച്ചിരുന്ന ഒരു പെണ്ണായിരുന്നു... ഇപ്പൊ ആകെ ഒന്നു തടിച്ചു കൊഴുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ... ഉം... തന്റെ അമ്മേടെ സ്ഥാനം... അത് അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ​