Chapter Title : ഒന്നുമറിയാതെ 2 [പേരില്ലാത്തവൻ]

നല്ലത്.

സഞ്ജു : എടാ എന്നാ ശെരി ഏട്ടൻ കൊണ്ടുവരാൻ ഇപ്പോ വരും. നിങ്ങൾ പെട്ടെന്നു ഗ്രൗണ്ടലേക്ക് വന്ന മതി.

ഞാൻ : എന്നാ ശെരി ഞങ്ങൾ അടുത്ത ബസ് ൽ തന്നെ വരാ.

അതും പറഞ്ഞു ഞാനും അമലും ബസ് സ്റ്റോപ്പ്ലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ടിട്ട് സയൻസിലെ ആണെന്ന്തോന്നുന്നു. വേറെ ആരെയും കാണാൻ ഇല്ല. ഒക്കെ മറ്റേ ബസ് ൽ പോയിക്കാണും.

ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവരുടെ കുറച്ചപ്പുറത്തു മാറി നിന്നു.

പെൺകുട്ടി 1: അതെ അടുത്ത ബസ് എപ്പോഴാ വരുക എന്നറിയാമോ

അമൽ : അത് ഒരു 10 മിനിട്ടിൽ വരും. എന്തുപറ്റി മറ്റേ ബസ് കിട്ടിയില്ലേ?

പെൺകുട്ടി 1: ഇല്ല അതിൽ ഭയങ്കര തിരക്ക്. നിങ്ങൾ സ്ഥിരം ഈ ബസ് ലാണോ പോകാറ്?

അമൽ : ആ... മറ്റേതിൽ കയറിവലിഞ്ഞു പോകാൻ ഒന്നും വയ്യ. ശ്വാസം വിടാൻ പോലും പറ്റില്ല.

പെൺകുട്ടി 1 : ഹ്മ്മ്.... നിങ്ങളുടെ പേരെന്താ?

അമൽ : ഞാൻ അമൽ

ഞാൻ : സച്ചിൻ, നിങ്ങളുടെ?

പെൺകുട്ടി 1: ഞാൻ മീനാക്ഷി, ഇവൾ റീനു.

ഞാൻ റീനു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളെ നോക്കുന്നത്. എന്റെ ഭഗവാനെ ആ കണ്ണുകൾ. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ്. അതിൽ തന്നെ നോക്കിനിൽക്കാൻ തോന്നുകയാണ് അത്രയ്ക്കും ഭംഗിയുള്ള കണ്ണ് ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.

അമൽ : അല്ല ഈ കുട്ടി ഭയങ്കര ജാട ആണല്ലോ ഒന്നും മിണ്ടില്ലേ?

അത് കേട്ടതും റീനു എന്തോ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കേട്ടത് പോലെ അവനെയും എന്നെയും