Chapter Title : ഊർമിള എന്റെ ടീച്ചറമ്മ 3 [ആദി 007]
പോകുന്നു.
- ഒരുപാട് വൈകിയതിനാൽ മറ്റൊരു സുഹൃത്തിന്റെ നിർദ്ദേശം പ്രകാരമാണ് ഇത്രയും എഴുതിയത്.ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ വായിച്ചവർക്ക് തുടർന്നു വായിക്കുമ്പോൾ ഒഴുക്ക് നഷ്ടപ്പെടില്ല അല്ലാത്തവർ ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ കൂടി വായിക്കുക -
അതിവേഗം കടന്നു പോകുന്ന ട്രെയിൻ.
അയാൾ വന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം സാധിച്ചു എന്നാ സമാധാനത്തോടെ അൻവർ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു.
'ഇനി തിരക്കുകളുടെ നഗര കാഴ്ചയില്ലേക്ക്'
അയാൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
കാര്യം താൻ വെറുക്കുന്ന നാടാണെങ്കിലും ഈ വരവ് അയാളിൽ സന്തോഷമേ ഉണ്ടാക്കിയുള്ളു.
ആശാൻ, ശ്രീജ പിന്നേ ഊർമിള ടീച്ചറേ ഓർത്തു ശ്രീജയെ കാമിച്ചത് എല്ലാം അയാൾ ഒരുപാട് ആസ്വദിച്ചു.
അൻവർ ഓരോന്നും മനസ്സിൽ കണ്ടു.അപ്പോഴേക്കും കുട്ടൻ ഉദ്ധരിച്ചു.ഭാഗ്യം അടുത്ത് ആരും ഇല്ല.
"ഹോ എന്റെ ശ്രീജാമേ ഉഫ്.ഷേയ് നമ്പർ വാങ്ങിയില്ല .മം സാരമില്ല ആശാന്റെ കൈയിൽ കാണും.അങ്ങേരുടെ നമ്പർ വാങ്ങിയത് കാര്യമായി"
ഓരോന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
സമയം പോകും തോറും അയാളിൽ ഉറക്ക ചവട് കൂടി.പതിയെ അയാൾ കണ്ണടച്ചു.
ഓരോ സ്റ്റേഷൻ കഴിയുന്നതും ട്രെയിൻ നിർത്തുന്നതും ഒന്നും അയാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.അല്ല ഇപ്പൊ നോക്കിയിട്ട് എന്താ കാര്യം ബാംഗ്ലൂർ സ്റ്റേഷനിൽ എത്താൻ ഇനിയും ദൂരം ധാരാളം.
ഇനി ഇടക്ക് കണ്ണ് തുറന്നാലോ.ആകെ ഉള്ളത് പല തരത്തിലുള്ള ആളുകൾ.അതും ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിലും വെവ്വേറെ സംസ്ക്കാരം, ഭാഷ, ജീവിത രീതി.മലയാളികൾ തന്നെ പലതരക്കാരുണ്ട്.
ഇടയ്ക്കിടെ റേഞ്ച് പോകുന്നതുകൊണ്ട് അൻവർ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും എടുത്തില്ല.ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് അതിന് അൽപ്പം റസ്റ്റ് കിട്ടുന്നത്.ട്രെയിനിന്റെ കുലുക്കം ഒഴിച്ചാൽ ഉറക്കം ശുഭം.
ഇടക്ക് എപ്പോഴോ ഒന്ന് ഉണർന്നു.അടുത്തുള്ള സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നു
💬 Comments
View all comments