Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ 3 [ഹരി]

പങ്കെടുത്തു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യയോടെ തിരിച്ചെത്തി. ഒരുപാട് സന്തോഷമുള്ള മറ്റൊരു തിരുവോണം കൂടി അങ്ങനെ കടന്നുപോയി. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നിട്ട് ജ്യോതിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. രാജിയുടെ മേലെ കേറി കിടന്നതും പിടിച്ചുവച്ച് ആ കവിളുകളിൽ കടിച്ചതും ആ മാറത്ത് തലചായ്ച്ച് കിടന്നതുമെല്ലാം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തിരയടിച്ച് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ ചിന്തകളില്‍ തന്റെ ദളങ്ങൾ കുതിരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. അവയെ ഒന്ന് തലോടണമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ഒരു സ്ഖലനം അവൾ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു. രാജി ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകുമോ? എങ്ങാനും ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് രാജി അറിഞ്ഞാലോ? ഇരുട്ടില്‍ അവൾക്ക് കാണുമോ? അന്ന് കണ്ടതല്ലേ... ഇനിയിപ്പോ കണ്ടാലെന്താണ്... രാജിയല്ലേ...

'എന്റെ രാജി!!'

എങ്ങുനിന്നോ വന്ന ധൈര്യത്തിൽ അവൾ തന്റെ പട്ടുപാവാടയുടെ ഹുക്ക് അഴിച്ചു. പതിയെ അത് ഊർത്തിറക്കി. കാലുകൾ കൊണ്ട് പട്ടുപാവാട ചവിട്ടിയൂരിയപ്പോൾ ഇരുട്ടില്‍ അതെങ്ങോട്ട് പോയെന്ന് അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഫാനിന്റെ കാറ്റ് തുടകളിലടിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തോ ഒരു സുഖവും ഉദ്വേഗവും തോന്നി. ആ ഉദ്വേഗത്തിന്റെ മൂർച്ചയിൽ അവൾ തന്റെ പാന്റീസും ഊരിക്കളഞ്ഞു. ഇരുട്ടിന്റെ നിഗൂഢതയിലേക്ക് അതും മറഞ്ഞു. ഇടക്ക് അവൾ രാജിയെ നോക്കി. ഇല്ല... അനക്കമൊന്നുമില്ല. യോനിയിലെ രോമങ്ങൾക്ക് മേലേ കാറ്റ് തഴുകിയപ്പോൾ അവൾക്ക് രോമാഞ്ചം വന്നു. അരക്ക് കീഴ്പ്പോട്ട് പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി താന്‍ രാജിയുടെ ഒരു കയ്യകലത്തിൽ കിടക്കുകയാണെന്ന ബോധ്യം അവളെ കൂടുതല്‍ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. അവൾ തന്റെ യോനീദളങ്ങളെ തൊട്ടുണർത്തി. അന്നത്തെ രാത്രിക്ക് ശേഷം അവൾ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നത് ബാത്ത്റൂമിൽ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് പക്ഷേ വീണ്ടും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കിടക്കയിൽ... രാജിയുടെ തൊട്ടടുത്ത്... ജ്യോതിയുടെ ശ്വാസം ഉയര്‍ന്നു വന്നു. വിരലുകളിലെ വഴുവഴുപ്പ് കൂടിക്കൂടി വന്നു. ദളങ്ങളിൽ തഴുകിത്തഴുകി അവളുടെ വിരലുകൾ ആ കന്തിനേയും കണ്ടെത്തി. ഏതോ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ ഉള്ളില്‍ വീശി. ഒരുപാട് നാളായി എഴുതാന്‍ മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന ഒരു കവിത എഴുതുന്നത് പോലെ... അതെ... കവിതയാണ്... ആ വിരലുകള്‍ യോനീദളങ്ങളിലും കന്തിലും കവിതയെഴുതുകയാണ്. മനസ്സില്‍ രാജിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു... അവൾ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ ആ ജീവദ്വാരത്തിലേക്ക് പതുക്കെ ഇറക്കി. അവളുടെ വായ ഒന്ന് പതുക്കെ തുറന്നുപോയി. ഒരു