Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ [ഹരി]

തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. രാജിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. പതിയെ പതിയെ രാജിയുടെ മുഖത്തെ സംശയഭാവം മാറി വന്നു. അത് ഒരു ചിരിയിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ചെറുപ്പകാലത്ത് എപ്പൊഴോ കണ്ട് മറന്ന കുറുമ്പും കരുതലും കലർന്ന ഒരു ചിരിയുടെ ഓർമ്മകൾ എവിടെ നിന്നോ ജ്യോതിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.

"നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ കുഞ്ഞാ?!" രാജി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

'കുഞ്ഞ!' ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്തു നിന്നും ആരോ വിളിച്ചതുപോലെ ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറയാതിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ രാജി വീണ്ടും ചോദിച്ചു, "വല്ല പയ്യന്മാരുമായിട്ടെങ്ങാനും നീ..?! "

" അയ്യോ... ഇല്ല ചേച്ചീ..." ജ്യോതി ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ തന്നെ ചേച്ചിയെന്ന് വിളിച്ചത് കേട്ടപ്പോള്‍ രാജിക്ക് എന്തോ ഒരു സന്തോഷം തോന്നി. ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ രാജി വീണ്ടും ചികഞ്ഞു, "പിന്നെ?"

ജാള്യതയിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചുകൊണ്ട് ജ്യോതി പറഞ്ഞു, " അത്... ഞാന്‍ തന്നെ ഒന്ന്... "

" ഓഹ്... മാസ്റ്റർബേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയല്ലേ..."

"മ്.. പക്ഷെ എനിക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല. ഒന്നും വന്നില്ല. എനിക്കെന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടാകുവോ?" ജ്യോതി ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയേപോലെ ചിണുങ്ങി.

അതിനും രാജി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ടാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്, " പത്ത് പതിനെട്ട് വയസ്സായിട്ട് ഇപ്പഴാണൊന്ന്... എന്നിട്ട് കുട്ടികളേപ്പോലൊരു പേടിയും. "

ചുണ്ട് വക്രിച്ചൊരു ഇളി മാത്രമായിരുന്നു അതിന് ജ്യോതിയുടെ മറുപടി.

ശബ്ദം ഒന്നിരുത്തി രാജി തുടര്‍ന്നു, "കുഞ്ഞാ, നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്ത് ചെയ്ത് തോന്നലുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കരുത്. തോന്നുമ്പൊ ആ തോന്നലും കൊണ്ട് ചെയ്യണം. നമ്മളെ എക്സൈറ്റ് ചെയ്യിക്കുന്ന ചിന്തകൾ വേണം. അപ്പൊ ശരിക്കും അറിയും എന്താ എതാണെന്നൊക്കെ. പിന്നെ