Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ [ഹരി]

എഴുതുന്നതിലേക്ക് കടക്കാറുണ്ട്. അവൾ തന്റെ മനസ്സ് തുറക്കുന്നത് കവിതകളിലായിരുന്നു. ഇന്നും അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ കഴിയുന്നില്ല. പിന്നെ ഡയറി അടച്ചുവച്ച് അവളും ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. അപ്പുറത്തെ കട്ടിലില്‍ രാജി അപ്പോഴേക്കും മൂടിപ്പുതച്ച് ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ജ്യോതിയും പതിയെ മയങ്ങി.

"ടീ ജ്യോതി, നിനക്കെന്താ തോന്നുന്നത്?" ഒരു കവിതയുടെ വരികളിൽ തങ്ങി നിന്ന ജ്യോതി ഞെട്ടി പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് തലപൊക്കി നോക്കി. ഫൈസയാണ് ചോദിച്ചത്. "എന്താ?!" ജ്യോതി ആരാഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഫൈസ തുടര്‍ന്നു, "എടീ, ഈ ആണുങ്ങൾക്ക് പൊതുവെ എത്ര നേരം ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമെന്ന്. വല്ല ഐഡിയയുമുണ്ടോ? " ജ്യോതി അങ്ങ് വല്ലാതായി. ഇവളുമ്മാര് കാര്യമായി സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നത് ഇതായിരുന്നോ എന്നവൾ അതിശയിച്ചു. "എനിക്കറിയില്ല. "

"ഒരു പത്തിരുപത് മിനിറ്റൊക്കെ എന്തായാലും നടക്കുമെന്നാ തോന്നുന്നേ" സൗമ്യ ഒരല്പം സംശയത്തോടെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

" ഉള്ളതാണോ? "ലീനയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

"ആർക്കറിയാം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിന്റെ അന്നായിരിക്കും ചിലപ്പോ അറിയാന്‍ പറ്റുന്നത്" സൗമ്യ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കൂടെ മറ്റുള്ളവരും.

" സത്യം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് വരെ കാത്തിരിക്കുന്ന കാര്യം ഓർക്കുമ്പോഴാണ്. ഈ വിരലുകൾക്ക് പ്രത്യുത്പാദനശേഷി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാനിപ്പോ കുറെ വിരല്‍കുഞ്ഞുകളെ പ്രസവിച്ചേനെ!! " ഫൈസ തന്റെ സങ്കടം രേഖപ്പെടുത്തി.

" അയ്യേ!" ജ്യോതിക്ക് ആ ചിന്ത തികച്ചും അരോചകമായി തോന്നി. അത് കേട്ട ഫൈസ സംശയത്തോടെ ജ്യോതിയെ നോക്കി," ഇതിലെന്താണിത്ര അയ്യം വെക്കാനുള്ളെ?! " എല്ലാവരും ജ്യോതിയെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

" നിങ്ങളെല്ലാവരും ചെയ്യാറുണ്ടോ?!!! "

അതിനും മറുപടിയായി എല്ലാവരും ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ. നാണം കൊണ്ട് ലീനയുടെ