Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ [ഹരി]

പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

"ആർക്കറിയാം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിന്റെ അന്നായിരിക്കും ചിലപ്പോ അറിയാന്‍ പറ്റുന്നത്" സൗമ്യ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കൂടെ മറ്റുള്ളവരും.

" സത്യം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് വരെ കാത്തിരിക്കുന്ന കാര്യം ഓർക്കുമ്പോഴാണ്. ഈ വിരലുകൾക്ക് പ്രത്യുത്പാദനശേഷി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാനിപ്പോ കുറെ വിരല്‍കുഞ്ഞുകളെ പ്രസവിച്ചേനെ!! " ഫൈസ തന്റെ സങ്കടം രേഖപ്പെടുത്തി.

" അയ്യേ!" ജ്യോതിക്ക് ആ ചിന്ത തികച്ചും അരോചകമായി തോന്നി. അത് കേട്ട ഫൈസ സംശയത്തോടെ ജ്യോതിയെ നോക്കി," ഇതിലെന്താണിത്ര അയ്യം വെക്കാനുള്ളെ?! " എല്ലാവരും ജ്യോതിയെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

" നിങ്ങളെല്ലാവരും ചെയ്യാറുണ്ടോ?!!! "

അതിനും മറുപടിയായി എല്ലാവരും ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ. നാണം കൊണ്ട് ലീനയുടെ മുഖമെല്ലാം ചുവന്നു തുടുത്തുവരുന്നു. ജ്യോതി അത്ഭുതസ്തബ്ദയായി വായിൽ കൈ വച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ടീച്ചർ ക്ലാസിലെത്തി. എല്ലാവരും നല്ല കുട്ടികളായിരുന്ന് പാഠഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ലാസിനിടക്ക് സൗമ്യ തല പതുക്കെ ചരിച്ച് രഹസ്യമായി ജ്യോതിയോട് പറഞ്ഞു, "ടീ, ഇരുപത്തിനാലാംതിയാണ് ഓണം സെലിബ്രേഷന്‍. സാരിയുടുത്തോളോ. നമ്മളെല്ലാം സാരിയാണ്" "യ്യോ, എനിക്ക് സാരിയുടുക്കാനറിയില്ല!" "നിന്റെ അമ്മയോടെങ്ങാനും പറഞ്ഞാല്‍ മതി പോത്തേ" "മ്.."

കോളേജ് വിട്ട് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴും ജ്യോതിയുടെ മനസ്സില്‍ ഫൈസ പറഞ്ഞ വിരൽകുഞ്ഞുങ്ങളായിരുന്നു. എന്നാലും അവരെല്ലാം ഇതെങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്നവൾക്ക് ആശ്ചര്യം തോന്നി. ആദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയ അറപ്പൊന്നും ഇപ്പോള്‍ പക്ഷെയില്ല. ഒരുതരം കൗതുകം. എങ്ങനെയായിരിക്കും ആ അനുഭവമെന്ന ആകാംക്ഷ.

അതിന്റെ കൊടുമുടിയില്‍ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ബാത്ത് റൂം തുറന്നു രാജി ഇറങ്ങി വരുന്നത്. ജ്യോതിയെ കണ്ടതും അവളൊന്നു ഞെട്ടി. ഇന്നേരം ജ്യോതിയെ രാജി മുറിയിൽ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു. സാധാരണ രാജി കുളിക്കാന്‍ കയറിയാൽ ജ്യോതി അടുക്കളയിലായിരിക്കും. കുളി കഴിഞ്ഞു വസ്ത്രം മാറിയശേഷമാണ് രാജി പണികൾക്ക് കൂടാറുള്ളത്. ജ്യോതി പെട്ടെന്ന് തന്നെ രാജിയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. ഒരു നരച്ച മെറൂൺ ചുരിദാർ ടോപ്പ് ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.

അവൾ പാന്റ് ഇട്ടിട്ടില്ല. കയ്യിൽ അലക്കാനുള്ള തുണി എടുത്തിട്ടുണ്ട്. നനഞ്ഞ മുടിയുടെ ചിലയിഴകൾ അവളുടെ വലത്തെ മുലക്ക് മുകളിൽ പതിഞ്ഞു കിടന്നു. അന്നൊരിക്കൽ അവളുടെ മാറിൽ കണ്ട ആ തവിട്ട് പുള്ളിയെ ജ്യോതിയുടെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞു. കയറ്റി