Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ [ഹരി]

ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. ആദ്യമായാണ് രാജിയുടെ ഉമ്മ ജ്യോതിക്ക് കിട്ടുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മക്കും മറ്റുള്ളവർക്കുമെല്ലാം രാജി ഉമ്മകൾ കൊടുക്കുന്നത് ഇത്രയും കാലം വെറും പ്രഹസനമായാണ് ജ്യോതിക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്. പക്ഷേ ഇത്....! ചുണ്ടുകൾ കവിളിൽ നിന്നടർത്തി രാജി പറഞ്ഞു, "താങ്ക്യൂ". പിന്നെ ഒരു ടർക്കിയുമെടുത്ത് ബാത്ത് റൂമിൽ കയറി. കറങ്ങുന്ന ഫാനിന്റെ ഞരക്കത്തിനും മുകളില്‍ തന്റെ ഹൃദയമിടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതായി ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. പിന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് അവൾ സമരസപ്പെട്ടു.

അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ചായ വെക്കുന്ന തിരക്കിലേക്ക് ജ്യോതി കടന്നു. അഞ്ചര മണിയാകുമ്പോൾ അമ്മ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തും. ആറ് ആറരയ്ക്ക് അച്ഛനും. അവർ വരുന്നതിന് മുന്നേ ചായ വെക്കണം, അകവും മുറ്റവും അടിച്ചുവാരണം, പാത്രം കഴുകണം. പണികൾ കുറെയുണ്ട്. എല്ലാം രണ്ടു പേരും കൂടി പരാതിയൊന്നുമില്ലാതെ എന്നും തീർക്കും. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നാല്‍ എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്ന് ചായ കുടിക്കും. അന്നേരത്ത അവരുടെ സംസാരങ്ങളെ ജ്യോതി പാടെ അവഗണിക്കുകയാണ് പതിവ്. അവരാരും അവളോടും പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചോദിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറില്ല. അതിന് ശേഷം അവര്‍ പഠിക്കാനിരിക്കും. പിന്നെ അത്താഴം. അതും കഴിഞ്ഞ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുന്നേ കുറച്ച് നേരം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ജ്യോതി തന്റെ കവിതകൾ എഴുതുന്നതിലേക്ക് കടക്കാറുണ്ട്. അവൾ തന്റെ മനസ്സ് തുറക്കുന്നത് കവിതകളിലായിരുന്നു. ഇന്നും അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ കഴിയുന്നില്ല. പിന്നെ ഡയറി അടച്ചുവച്ച് അവളും ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. അപ്പുറത്തെ കട്ടിലില്‍ രാജി അപ്പോഴേക്കും മൂടിപ്പുതച്ച് ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ജ്യോതിയും പതിയെ മയങ്ങി.

"ടീ ജ്യോതി, നിനക്കെന്താ തോന്നുന്നത്?" ഒരു കവിതയുടെ വരികളിൽ തങ്ങി നിന്ന ജ്യോതി ഞെട്ടി പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് തലപൊക്കി നോക്കി. ഫൈസയാണ് ചോദിച്ചത്. "എന്താ?!" ജ്യോതി ആരാഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഫൈസ തുടര്‍ന്നു, "എടീ, ഈ ആണുങ്ങൾക്ക് പൊതുവെ എത്ര നേരം ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമെന്ന്. വല്ല ഐഡിയയുമുണ്ടോ? " ജ്യോതി അങ്ങ് വല്ലാതായി. ഇവളുമ്മാര് കാര്യമായി സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നത് ഇതായിരുന്നോ എന്നവൾ അതിശയിച്ചു. "എനിക്കറിയില്ല. "

"ഒരു പത്തിരുപത് മിനിറ്റൊക്കെ എന്തായാലും നടക്കുമെന്നാ തോന്നുന്നേ" സൗമ്യ ഒരല്പം സംശയത്തോടെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

" ഉള്ളതാണോ? "ലീനയുടെ മുഖത്ത് ഒരു