Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി…2 [ഋഷി]

തുണിനീങ്ങിയതും അവനറിഞ്ഞില്ല. കൈകളവനെ ശ്രദ്ധയോടെ താങ്ങി ഉയർത്തി മാർദ്ദവമേറിയ, ചൂടുള്ള നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിയപ്പോൾ അവനറിയാതെ തേങ്ങിപ്പോയി.. ആശ്വാസമായിരുന്നു.. രക്ഷപ്പെട്ട ഇരയുടെ കണ്ണീരായിരുന്നു...

എത്രയോ യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപോലെ തോന്നി... അവസാനം അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ബ്ലൗസിനു വെളിയിലായ ഇരുനിറമുള്ള കൊഴുത്തു മുഴുത്ത മുലകളിലാണ് മുഖം ഉരുമ്മുന്നത്... മെല്ലെയമർന്നിരിക്കുന്നത്! അറിയാതെ ചുണ്ടുകൾ താഴേക്ക്... മോളിലൊരു അമർത്തിയ തേങ്ങൽ... ഒപ്പം നീണ്ട മുലക്കണ്ണവൻ്റെ വരണ്ട ചുണ്ടുകളുടെ നടുവിലേക്കാരോ തിരുകി... കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവൻ മെല്ലെ ചപ്പി. തണുപ്പുള്ള നീണ്ട വിരലുകൾ ചുമരുകളിലും പുറത്തും തഴുകിയപ്പോൾ നൊമ്പരം കൊഴിഞ്ഞൂർന്നുപോയി.. തളർച്ചയായിരുന്നു.. ആ ചൂടുള്ള തടിച്ച തുടകളിലേക്കവൻ തലചായ്ച്ചു....

ആഹ്! ബോധത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിലേക്ക്... ഇപ്പോൾ മേലാകെ വിങ്ങുന്നുണ്ട്. നോവിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ വിങ്ങൽ...

ശ്യാം... ആ വിളികേട്ട് എബിയൊന്നു ഞെട്ടി. മറന്നിരുന്നു ആ പേര്! മേലാകെ രോമങ്ങളെഴുന്നു വന്നു!

കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ തുടുത്ത ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖത്തെ വലിയ, കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അവനെയുറ്റു നോക്കുന്നു. ഇളം കറുപ്പു നിറമുള്ള സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ! കുമുദ്! അവൻ മന്ത്രിച്ചു. ആ മുഖം പെട്ടെന്ന് സന്തോഷം കൊണ്ടു തിളങ്ങി. മേരേ ശ്യാം... നിനക്കൊരാപത്തും വരാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. നിന്നെയാർക്കും ഞാൻ... പെട്ടെന്നാ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവളുടെ തുണിയില്ലാത്ത മുട്ടൻ മുലകളുടെ മിനുപ്പിലേക്ക് അവനെ പിന്നെയും ചേർത്തു പുണർന്നു.. അവൻ്റെ കൈകൾ അവളെ ചുറ്റി... മെല്ലെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു... രണ്ടുപേരും ആ നിലത്തേക്ക് മലർന്നു.

ശ്യാം... അവളുടെ സ്വരത്തിലെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കം അവനെയും ഇത്തിരി ടെൻഷനിലാക്കി. നമുക്കിവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങണം. ഇവിടെയാപത്താണ്. അവനെ എണീപ്പിച്ചിരുത്തി. കൈകളിലും ചുമലിലും തൊലിപോയിടത്തു ചോര കട്ടച്ചിരിക്കുന്നു... അവളുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട മുലകളിൽ അവൻ നോക്കിയപ്പോൾ കുമുദ് നാണിച്ചു തിരിഞ്ഞിരുന്നു. മെല്ലെ ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകളിട്ടു. അവൻ്റെ ടീഷർട്ടും കീറിപ്പറിഞ്ഞിരുന്നു. കുമുദ് നീട്ടിയ ഷാളും പുതച്ചവനെണീറ്റു. ആ സ്ത്രീ വലിച്ചു താഴ്ത്തിയ ഷോർട്ട്സ് ഇപ്പോൾ അരയിൽത്തന്നെയുണ്ട്. അവൻ തപ്പുന്നതു കണ്ട് കുമുദ് മന്ദഹസിച്ചു. അവനിത്തിരി ചമ്മിയ ചിരി പാസ്സാക്കി.

ആവോ! മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ അവളവൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ അവിടെ നിന്നും നടന്നു. അവനൊന്നു ചുറ്റിലും നോക്കി. കരിപിടിച്ച ചുവരുകളുള്ള ഒരു ചെറിയ ഹാൾ. പരുത്ത സിമൻ്റിൻ്റെ തറ. ഒരു വാതിലിത്തിരി തുറന്നിട്ട് കുമുദ് ഇരുണ്ട അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് ഒരു വിറയ്ക്കുന്ന വിരലു ചൂണ്ടി. അവിടെ! ഒരു രൂപം നിലത്തു കിടക്കുന്നു! പതിയെ, പാതിയിരുട്ടിൽ കണ്ണുകാണാൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ... എബി അവിടെ ഒരു പ്രതിമപോലെ നിന്നുപോയി! ഉയരം