Chapter Title : ഓർമ്മക്കായ്‌ [Angel]

പിന്നെ അവനോട് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല... രണ്ടുദിവസത്തെ അവന്റെയും അശ്വിന്റെയും ശ്രമഫലമായി മായയെ ആദ്യമായി നേരിൽ കാണുമ്പോൾ ഒരു വർഷമായി താൻ പിന്നാലെ നടന്നു വളക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജെനീറ്റയെ മനസ്സിൽ നിന്നേ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞിരിന്നു...

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ മായയുടെ പിന്നാലെ ആയിരുന്നു പലരോടുമായി തിരക്കിയപ്പോൾ മായ തൻറെ കുടുംബത്തിൻറെ നിലയ്ക്കും വിലയ്ക്കും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടി അല്ല എന്നവനു ബോധ്യമായിട്ടു കൂടി വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറാവാതെ പിന്നാലെ നടന്നു ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയിപ്പിച്ചു.

ഏതോ സുഹൃത്ത് മുഖേന അവളുടെ വീട്ടിൽ ഈ ബന്ധത്തെ പറ്റി അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളുടെ അച്ഛൻ മനുവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി കാര്യം തിരക്കുന്നത്. ഒടുവിൽ സത്യാവസ്ഥ അറിയാൻ വേണ്ടി ഇരുവരെയും വിളിച്ച് ചോദിയ്ക്കുമ്പോൾ മനു പറഞ്ഞു, ഇവളെനിക്കൊരു . . . തമാശയായിരുന്നുവെന്ന്...

""അന്ന് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ നെഞ്ചിലെ മുഴുവൻ ' ദു:ഖവും ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ നോക്കിയ നോട്ടം അവൻ കണ്ടില്ലായെന്നു നടിച്ചതേയുള്ളൂ...""

പിന്നീട് ഒരാഴ്ചയോളം അവളെ പറ്റി വിവരമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. .... അത് അങ്ങനെ അവസാനിച്ചല്ലോ എന്ന്. കരുതിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ഞായറാഴ്ച അവളുടെ കോൾ വന്നത്...

ഒരിയ്ക്കൽ കൂടിയൊന്നു കാണണമെന്ന അവളുടെ ആവശ്യം തള്ളിക്കളയാതെ അവൾ പറഞ്ഞയിടത്തേയ്ക്ക് അവൻ ചെന്നു.

ആളൊഴിഞ്ഞ കടൽക്കരയിൽ പണ്ട് തങ്ങളൊന്നിച്ച് പേരെഴുതിയ മണൽത്തരികൾക്കു മുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ - തന്റെ വിവാഹമുറപ്പിച്ച വിവരം അവളവനോട് പറഞ്ഞു. കൺഗ്രാറ്റ്സ് ടീ എന്ന് അവളുടെ കൈപിടിച്ച് കുലുക്കി പറയുമ്പോൾ അടുത്ത നിമിഷം അവൾ തങ്ങളുടെ കാലുകളെ തൊട്ടു പുൽകി കടന്നു പോയ തിരയിലേയ്ക്ക് മറയുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല.. ' ' '

മനുവേട്ടന്, ഈ സ്ഥലം ഓർമ്മയുണ്ടോ?. ഇവിടെ വെച്ചാണ് എന്റെ ഇഷ്ട്ടം ഞാൻ മനുവേട്ടനോട് തുറന്ന് പറയുന്നത്.....

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അങ്ങനെ ഇഷ്ടങ്ങളൊന്നുമില്ല. ""മരവിച്ച മനസ്സ് നിറയെ ഇഷ്ടങ്ങളോടുള്ള വെറുപ്പാണ്........ സ്വപ്നങ്ങളോടുള്ള അമർഷവും........ ലക്ഷ്യങ്ങളേതുമില്ല ഞാനെന്നിലേക്ക് തന്നെ ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു...""

മനുവേട്ടാ................ ""എല്ലാത്തിനും ഒരു പരിധിയുണ്ട് ആ പരിധി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിരാശയാണ് ഫലം. മോഹത്തിനും, പ്രണയത്തിനും, ജീവിതത്തിനും അങ്ങനെ എല്ലാത്തിനും..."' ഞാൻ പോകുന്നു, ഇനിയൊരു തിരിച്ചുവരവില്ല ഗുഡ് ബൈ......!

അവൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ താഴേക്ക് നടന്നു ഇറങ്ങിയത് സംഭവിക്കുന്നതെന്തെന്ന് തിരിച്ചറിയും മുൻപേ അവൾ അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ അലറിവിളിച്ചു കരയാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ...

തമാശയ്ക്ക് പലരുടെ പിന്നാലെയും നടന്ന് വീഴ്ത്തി അവസാനം ഒരു ഗുഡ്ബൈയിൽ എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഇന്നേ വരെ ഒരുവളും ഒരു തുള്ളി കണ്ണീര് പൊഴിച്ചിട്ടു കൂടിയില്ല...

അവസാനം