Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

കേക്ക് മുറിക്ക്. കൊതിയായിട്ട് വയ്യ"
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു അമ്മ വളരെ പതുക്കെ കത്തി കേക്കിലേക്ക് താഴ്ത്തി.വൃക്ഷങ്ങളെ പിടിച്ചു കുലുക്കി ഒരു വലിയ കാറ്റടിച്ചു. പുറകെ മിന്നലും ഇടിവെട്ടും.
" See, പ്രകൃതി പോലും അമ്മയുടെ ബർത്ത് ഡേ ആഘോഷിക്കുകയാണ് " .
അമ്മ അതിനുത്തരം പറയാതെ ഒരു കഷ്ണം കേക്ക് എൻ്റെ വായിലേക്ക് വച്ചുതന്നു. ഞാനും അമ്മയുടെ വായിലേക്ക് ഒരു കഷ്ണം വച്ചുകൊടുത്തു.
" You made my day special , very special.".. അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷം അടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.
"നമ്മള് ബർത്ത് ഡേ കേക്കല്ലേ മുറിച്ചുള്ളു . ഇനി ബർത്ത് ഡേ ഗേളിന് ഗിഫ്റ്റ് വേണ്ടേ?" .
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്മ അമ്പരന്ന് ഇരിക്കേ, ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് മഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. പിന്നെ അമ്മയെ നോക്കി വിളിച്ചു.
" Please, come ".അമ്മക്ക് നേരേ കൈക നീട്ടി വിളിച്ചു.
ഞാൻ നീട്ടിയ കൈപിടിച്ച് അമ്മയും കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലേക്കിറങ്ങി. ഇരുവരും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.
അമ്മ എന്നെ നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ പതുക്കെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ മണ്ണിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. എന്റെ ചെയ്തികൾ സാകൂതം നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ .സത്യത്തിൽ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും പരിസരബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അമ്മക്കായ് കരുതി വെച്ച സമ്മാനം പുറത്തെടുത്തു. എന്റെ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ മഴയിൽ നനഞ്ഞ മഞ്ഞ ലോഹത്തിന്റെ തണുപ്പ് പടർന്നു . ഞാൻ തലയുയർത്തി അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
.ഒരു മിന്നൽ കൂടി ഇരുണ്ട മാനത്ത് തീ വേരുകൾ പോലെ പടർന്നിറങ്ങി.