Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ .ചുരുട്ടിയ കൈപ്പത്തി ഞാൻ തുറന്നു. കൈവെള്ളയിൽ ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ സർപ്പം !!.
" മാലയോ?" അമ്മ അതിശയം കൂറി.
" അല്ല . അരഞ്ഞാണം , പൊന്നരഞ്ഞാണം, ഈ അരയിൽ അണിയാൻ" . രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം നിവർത്തി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ആ മുഖം ചുവന്നു. അധരങ്ങൾ വിറകൊണ്ടു. പെട്ടെന്ന് ഒരൊറ്റ വെട്ടലിൽ അമ്മ എനിക്ക് മുഖം തരാതെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. നാണം അമ്മയിൽ ചൂഴ്ന്നിറങ്ങി. ഇപ്പോൾ എൻ്റെ കൺമുന്നിൽ തൊട്ടടുത്ത് അമ്മയുടെ നിതംബം തുളുമ്പി നിന്നു .
" അമ്മേ , തിരിഞ്ഞേ " ഞാൻ വിളിച്ചു.
അമ്മ അനങ്ങിയില്ല. പകരം ഒരു ചോദ്യം.
" എന്തിനാ ഇതൊക്കെ റോയ് " ?
അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ ചോദിച്ചു . ലജ്ജ അമ്മയുടെ വാക്കുകളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
"അമ്മയുടെ ഈ അരയിലിടാൻ ''. ഞാൻ അമ്മയുടെ ഇടുപ്പിൽ തഴുകി . അരയൊന്ന് കിടുങ്ങി. " ഇഷ്ടമായില്ലേ ഇത് "? . ഞാൻ ചോദിച്ചു.
" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ " അമ്മ പിന്നെ അമ്മയുടെ അരയിൽ രണ്ടു കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു എനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിർത്തി .
" എങ്കിൽ അമ്മ ഇത് ഇടു.എനിക്ക് കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു"
" എങ്കിൽ കൊതിയുള്ള ആൾ തന്നെ ഇട്ടു താ " .
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു .
നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിക്കിടന്ന ഷർട്ട് ഞാൻ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അമ്മ അത് താഴേക്ക്