Chapter Title : ഒറ്റമൂലി [സേതു]

കോപം? മാധവനില്ലാത്തതാണ്ടാണോ? ഞാൻ ഈണത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ! നിങ്ങളു രണ്ടും എന്നും വഴക്കിടുന്നതിനിടയ്ക്ക് ഞാനെങ്ങന വേണു... നിനക്കിത്തിരി കൂടുന്നൊണ്ട്1 ബിയറു കുടിച്ചേച്ച് തോന്ന്യവാസം പറയുന്നാടാ തെമ്മാടീ..അമ്മ ഒന്നു ചൂടായെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ മന്ദഹാസം ഞാൻ കണ്ടു. അമ്മേ..ഒരു കഥ കേക്കണോ? എവിടെയോ ഒരുത്തനും അങ്ങേരടെ കെട്ടോളും തമ്മിൽ മിണ്ടീട്ട് ഇരുപത്തഞ്ചു വർഷമായി പക്ഷേ അതിനിടയ്ക്ക് നാലു പിള്ളരും. ഇതെങ്ങനെ പറ്റും എടാ...നീ ഇത് വെളഞ്ഞ വിത്താണെന്ന് ഇപ്പഴാ മനസ്സിലായെ. ചുമ്മാതല്ല ശാന്തേടത്തി ഓ പിന്നെ അവരൊരു വല്യ സാവിത്രി എന്റെ അമ്മേ....ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല. ഞാൻ അമ്മ പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദയായി. പിന്നെയൊന്നും മിണ്ടാതെ ഞങ്ങൾ സ്വാദുള്ള ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. എന്നാ ഒരു രുചി പാത്രം വടിച്ചു നക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു. പാത്രം കഴുകിവെക്കാൻ ഞാനും കൂടി. അമ്മയ്ക്കതിഷ്ടപ്പെട്ടു. അധികം മുട്ടിയുരുമ്മാനൊന്നും പോയില്ല. ഒന്നുരണ്ടുവട്ടം മുട്ടുവെച്ച് ആ കൊഴുത്ത മുലകളിൽ അറിയാത്ത പോലെ ഒന്നു കേറ്റി. അതുതന്നെ! സണ്ണീടെ ഉപദേശപ്രകാരം ഞാൻ അന്നു പിന്നെ മുട്ടാനൊന്നും പോയില്ല. രണ്ടാഴ്ച്ചയുണ്ട്. അതു മതിയാകുമോ? ഇനി എങ്ങിനെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങും? ഉരുണ്ട മുലകളുടെ മാർദ്ദവം ഓർത്തപ്പോൾ ഒന്നുടെ വാണം വിടാൻ തോന്നി. പിന്നെ കമിഴ്ന്നുകിടന്ന് ഉറങ്ങി.

കാലത്തെ എണീറ്റപ്പോഴേക്കും അമ്മ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു പബ്ലിഷിങ് കമ്പനീലാ പൂള്ളിക്കാരത്തീടെ പണി. അങ്ങനെ കാര്യമായൊന്നുമില്ല. പ്രശ്നം ശാന്താൻറീടെ ഓഫീസും അതിന്റെ തൊട്ടടുത്താ എന്നൊള്ളതാ. അവർക്ക് അമ്മേടെ മനസ്സിൽ വെഷം കേറ്റാൻ എപ്പഴും നല്ല സൗകര്യം എന്റെ ചോരയ്ക്ക് ചൂടുപിടിച്ചു. എന്റെ കുടുംബം കലക്കാൻ വന്നേക്കുന്നു. അവരുടെ കെട്ടോൻ കൂടി കൂടി നേരത്തെ അങ്ങു