Chapter Title : ഒരു അവിഹിതം [Love]

സമയം രാജീവിന് കോവിഡ് വരുന്നത് ആൾ കിടപ്പിലായി കുട്ടികൾ ഉള്ളയ്ത്‌ കൊണ്ട് മാറ്റി പാർപ്പിച്ചു ഇടയ്ക്കു പനിയും പിടിച്ച് രാജീവ്‌ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയി.

ഞനങൾക്കു അത് താങ്ങാനാവാത്ത ഒരു ദുഃഖം ആയിരുന്നു. എന്റെ കരൾ മുറിഞ്ഞു പോയപോലെ ആയിരുന്നു.

അവനോടൊപ്പം ഉള്ള പല തും എന്നും ഓർത്തു വിഷമിക്കും പോയി കുടിക്കും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു.

രാജീവ്‌ പോയത്തോടെ സുമ വല്യ വിഷമത്തിൽ ആയി കുട്ടികളുടെ കാര്യം നോക്കാനും തനിക്കു ഒരു തുണയില്ലാതെ പോയല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു സങ്കടപ്പെട്ടു.

അവളെ പോയി കാണാനുള്ള ധൈര്യവും എങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്നൊന്നും അറിയാതെ കുറെ ദിവസങ്ങൾ അവൾക്കു മുഖംകൊടുക്കാതെ മാറി നടന്നു.

അങ്ങനെ ഒരു മാസം അതിനിടക്കൊക്കെ അവളെ കാണാൻ പോകുന്നുണ്ട് എങ്കിലും അവളോട്‌ അധികം സംസാരിച്ചു നില്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ട പലഹാരം വാങ്ങി കൊടുത്തും കഴിക്കാൻ ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി കൊടുത്തും അധികം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

ഒന്ന് രണ്ടു മാസം ചിലവിനുള്ള കാശ്കൊടുത്തു . എനിക്കും പണിയില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ അവളെ കാണാൻ പോകും പക്ഷെ ഒന്നും മേടിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല.

അവരുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായതു എല്ലാം ചിലവാക്കി വാടക കൊടുത്തും 6മാസം പിന്നിട്ടു.

ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത സംഭവങ്ങൾ ഇപ്പോ മനസ്സിൽ നിന്നു മായ്ച്ചു കളയുവാണ് ഞങ്ങൾ എന്നാലും ഓർമ്മകൾ എന്നും മനസിലുണ്ടാവൂലോ.

അങ്ങനെ ഞൻ അവളെ കാണാൻ ആയി ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ എന്തോ ഒച്ച എടുക്കുന്ന ശബ്ദം ആണ് വീട്ടിലേക്കു കേറുമ്പോൾ പരിചയം ഉള്ള ആളുടേത്‌ പോലെ.

വീട്ടിലേക്കു കേറി ചെല്ലുമ്പോൾ വീട്ടുടമ ചാക്കോ ചേട്ടന്റെ വക ചീത്തവിളി രണ്ടു മാസത്തെ വാടക ഇനിയും കൊടുക്കാൻ ഉണ്ട് കൂടാതെ പലപ്പോഴായി വാങ്ങിച്ച കടവും.

അങ്ങനെ അവൾ കുഞ്ഞിനേം എടുത്തു കസേരയിൽ ഇരുന്നു കരയുയുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഞൻ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ അയാളോട് കയർത്തു.

അവളുടെ സ്ഥിതി എങ്കിലും മനസിലാക്കികൂടെ എന്ന് ചോദിച്ചു ഞൻ.

എന്നാൽ നീ താടാ പണം എന്നായി അയാൾ.

അവളെ വെച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നവൻ ആണേൽ വെച്ചോ എനിക്കെന്റെ പണം വേണം എന്നായി.

ആ പറച്ചിൽ കെട്ട് സഹിക്കാം വയ്യാതെ അയാളുടെ കരണം നോക്കി പൊട്ടിച്ച ശേഷം ഞൻ അവളെ നോക്കി.

കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണും ആയി അവൾ എന്നെയും.

ചാക്കോ,: ഇപ്പോ ഇറങ്ങിക്കോണം എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നു

ബഹളം കൂട്ടി അയാൾ. ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാ എന്ന് അയാളുടെ