Chapter Title : ഒരു ബാംഗ്ലൂർ യാത്ര 3 [Vethalam]

മെറീന തള്ളയുടെ കാറിച്ച കേട്ടു ഓടി വന്നെന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു എന്റെ മമ്മിയെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ ബെന്നിച്ചാ പ്ലീസ് അവൾ കാലിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളീ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവരുത് ഇനി നിങ്ങളെ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടാൽ പച്ചക്ക് നിങ്ങളെ പെട്രോളൊഴിച്ചു കത്തിക്കും ഞാൻ
ഞങ്ങൾ പൊക്കോളാം ഇപ്പൊ എന്റെ മമ്മിയെ വെറുതെ വിട് പ്ലീസ്.....പ്ലീസ്
ഞാനവളുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും കാൽ എടുത്തു
വാതിലിനു പുറത്ത് ഒരു കാഴ്ച്ചകാരിയെ പോലെ ആന്റി വെറുതെ നോക്കി നിൽപുണ്ടായിരുന്നു
എന്റെ പപ്പ മരിച്ച വിവരം നിങ്ങളെ പിള്ള സാറു വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് നിങ്ങളെന്നോട് ഒരു വാക്കു പറഞ്ഞോ
മെറീന പിടിച്ചു എഴുനേൽപ്പിച്ചു തറയിൽ കുത്തിയിരുന്ന റോസിയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു
പപ്പ മരിച്ചെന്ന വാർത്ത കേട്ടു വിശ്വസിക്കാനാവാതെ മെറീന എന്നെ നോക്കി

റോസി മിണ്ടിയില്ല
എടി കാട്ടവരാതി നിന്നോടാ ചോദിച്ചേ
റോസി രൂക്ഷമായി എന്നെയൊന്നു നോക്കി
എനിക്ക് പറയാൻ മനസില്ലായിരുന്നുടാ പട്ടി
കാല് മടക്കി ഒറ്റയടി അവളുടെ തലക്കിട്ട്
വീണ്ടുമവൾ മറിഞ്ഞടിച്ചു വീണു വായിലൂടെയും മൂക്കിലൂടെയും ചോര ചീറ്റിയൊഴുകി
മെറീന അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ എന്നോട് ചോദിച്ചു
സത്യമാണോ ബെന്നിച്ചാ പപ്പ......
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു അന്ന് തന്നെ ഇവരെ വിളിച്ചു വിവരമറിയിച്ചതാ പക്ഷെ ഇവള് മിണ്ടിയില്ല ആരും ഏറ്റെടുക്കാൻ ചെല്ലാത്ത കൊണ്ട് ഒരു അനാഥനെ പോലെ എന്റെ പപ്പയെ അന്യനാട്ടിൽ വെറും കുഴികുത്തി മൂടി ഈ കൂത്തിച്ചി കാരണം
ഒരു വാക്ക് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നേ അവസാനമായി എന്റെ പപ്പയെ...... എന്റെ സ്വരമിടറി
ഒരു തേങ്ങൽ ആന്റിയിൽ നിന്നുയർന്നു
മെറീന :ബെന്നിച്ചാ എനിക്ക് രണ്ടു ദിവസം സമയം തരണം ഞാൻ എന്റെ ഏതെങ്കിലും കൂട്ടുകാരികളുടെ വീട്ടിലേക്കു മാറികൊള്ളാം
അത് വരെ എന്നെ ഇവിടെ താമസിപ്പിക്കണം
മോളെ റോസിയിൽ നിന്നും ഞരങ്ങിയ ഒരു വിളിയൊച്ച

ഇനിയില്ല മമ്മി ഇത്രയും കാലം ഞാൻ നിങ്ങൾ ചെയ്തതൊക്കെ കണ്ടില്ലന്നു നടിച്ചു മിണ്ടാതെയിരുന്നു പക്ഷെ ഇത് നിങ്ങൾ ഇരന്നു വാങ്ങിയ വിധിയാണ്
കുഞ്ഞാന്റി ഞാനീ രാത്രി കുഞ്ഞാന്റിയുടെ കൂടെ കിടന്നോട്ടെ