Chapter Title : ഒരു ബാംഗ്ലൂർ യാത്ര 3 [Vethalam]

അവൾ മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഒപ്പം ഞാനും

നീയെന്നാ ബെന്നി അറിഞ്ഞേ ആന്റി ചോദിച്ചു
ഞാൻ ആദ്യം തിരുവനത പുരത്തു പോയില്ലേ അന്ന്
അറിഞ്ഞതാ
എന്നിട്ട് നീയത് ആരോടും പറയാഞ്ഞേ
ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ ആന്റി എനിക്ക് പോവാനുള്ളത് പോയി ഞാനിപ്പോ ശരിക്കും അനാഥനായില്ലേ
കരയെല്ലേട നിനക്ക് ഞാനില്ലേ ആന്റി എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു
എന്നും എനിക്ക് ആന്റിയല്ലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
വാ ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു കിടക്കാം
ആന്റിയുടെ മുറിയിൽ രണ്ടു ബെഡ് എടുത്തിട്ട് ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും കൂടി കിടന്നു
ആരും ഉറങ്ങിയില്ല
മെറീനയുടെ അടക്കിയ കരച്ചില് കേൾക്കാം നാളെ എങ്ങോട്ട് പോവും എന്നുള്ള ആധി കൊണ്ടാവാം
അടുത്ത് കിടക്കുന്ന ആന്റിയുടെ ദീർഘ നിശ്വാസം ഇടക്ക് ഉയരുന്നുണ്ട്
നേരമൊരുപാട് കടന്നു പോയി
ബെന്നി...നീ ഉറങ്ങിയോടാ
ആന്റി പതിയെ വിളിച്ചു
എന്താന്റി
ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ നീ എതിര് പറയരുത്
ആന്റി കാര്യമെന്താന്ന് പറ
ഈ പെണ്ണിനെ ഇറക്കി വിട്ടാൽ അവളെങ്ങോട്ട് പോവും അല്ലെങ്കിലും അവളുടെ തള്ള ചെയ്ത തെറ്റിന് ഇവളെന്തു പിഴച്ചു?
ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം ന്നാ ആന്റി പറയണേ
അവളെവിടെ നിക്കട്ടെടാ എങ്ങോട്ടും വിടണ്ട
ഞാൻ :ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ടോ?
ഒന്ന് രണ്ടു വർഷം കഴിയുമ്പോ കെട്ടിച്ചു വിടാം ആന്റിയുടെ കുറെ സ്വർണ്ണം ഇരുപ്പുണ്ട് പോരാത്തത് എന്തേലുമുണ്ടെൽ നീ നോക്കിയാ മതി
ആന്റിയുടെ സ്വർണ്ണം കൊടുക്കാനോ ആന്റിക്ക് അതല്ലേ ഉള്ളു
എനിക്കെന്തിനാടാ ഇനി സ്വർണ്ണം
നിനക്ക് എന്നെ വേണ്ടാന്നു തോന്നുമ്പോളല്ലേ എനിക്കിനി മറ്റൊരു ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമുള്ളൂ
നിനക്ക് വേണ്ടേൽ പിന്നെ എനിക്കെന്തിനാ ഈ ജീവിതം
അങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേ ആന്റി ഞാനന്റിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു
ആന്റി തന്ന ചോറല്ലേ ഈ തടി ആന്റിയില്ലാരുന്നേൽ ഞാൻ 10 വയസ്സിലെ പട്ടിണി കിടന്നു ചത്ത് പോവില്ലായിരുന്നോ
അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും റോസി ചുമക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ടു
അവൾക്ക് വല്ലതും പറ്റിയോടാ ചത്ത് പോവൊന്നും ഇല്ല ല്ലോ അല്ലെ
ചത്താ ചാവട്ടെ ആന്റി ഈ മയിരൊക്കെ ജീവിച്ചിരിന്നിട്ട് എന്തിനാ
അവള് ചത്താ ചാവട്ടെ അതിന്റെ പേരിൽ നമുക്ക് തൂങ്ങാൻ പറ്റില്ല