Chapter Title : ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ]

ചായ എടുക്കാം,"

മുത്തുവിന്റെ ശബ്ദം ഇന്ദുവിന്റെ കാതിനടുത്ത് ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ തോന്നി.

​"ഇല്ല... വേണ്ട മുത്തു, ഞങ്ങൾക്ക് ഉടനെ ഇറങ്ങണം. നേരം വൈകി,"

ഇന്ദു പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൾ അഭിയുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

​"അതിനെന്താ മേടം... നേരം വൈകിയതല്ലേ ഉള്ളൂ. ഇന്നിവിടെ നിൽക്കാം ഈ കാട്ടിൽ രാത്രിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട് തണുപ്പും മഞ്ഞും, ഒന്നിച്ചുള്ള ഈ കാലാവസ്ഥ അനുഭവിച്ചാ മാത്രമേ അറിയ്യു"

അയാൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ഇന്ദുവിന്റെ മാറിടത്തിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു.

“വേണ്ട മുത്തു പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ട് പിന്നെ ഒരു ദിവസം വരാം, ഏട്ടാ വണ്ടി എടുക്ക് പോകാം ”

​അഭി വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കി. ഒരു തളർച്ചയോടെ എഞ്ചിൻ ഒന്ന് കറങ്ങി നിന്നു. വണ്ടി അനങ്ങുന്നില്ല.

​"എന്താ ഇത്... സ്റ്റാർട്ട് ആകുന്നില്ലല്ലോ!"

അഭി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
​മുത്തു മെല്ലെ കാറിന്റെ ഡോറിൽ ചാരി നിന്നു. അവന്റെ ആറടി ഉയരമുള്ള നിഴൽ ആ മണ്ണിൽ ഭീമാകാരമായി പടർന്നു.

​"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മേടം... ഈ മണ്ണ് അത്ര പെട്ടെന്ന് ആരെയും വിടില്ലെന്ന്. വണ്ടിക്ക് എന്തോ തകരാറുണ്ട്. ഇന്ന് രാത്രി ഇനി ഇവിടുന്ന് പോകാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ആ കുടിലിൽ കഴിയാം. അവിടെ പായയുണ്ട്, കട്ടിലുണ്ട് ..."

.
​"അഭീ... എങ്ങനെയെങ്കിലും വണ്ടി ഒന്ന് നോക്ക് നാളെ കമ്പിനിയിൽ മീറ്റിങ് ഉള്ളതാ,"

ഇന്ദു ധൃതി കുട്ടി

​പക്ഷെ മുത്തു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു. അയാളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം ഇന്ദുവിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.

​"സാരമില്ല സാറേ ഒരു രാത്രി യിലെ കാര്യമല്ലെ ഉള്ളു... ഇന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കാം. നാളെ വെളിച്ചം വരുമ്പോൾ നമുക്ക് നോക്കാം. ഈ രാത്രിയിൽ ഈ തോട്ടത്തിൽ വെച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളെ നന്നായി 'സൽക്കരിക്കാം ഉറപ്പ് '..."

​മുത്തുവിന്റെ വാക്കുകളിലെ ആ ആർത്ഥം ഇന്ദുവിന് മാത്രം മനസ്സിലായി. ആ ഇരുട്ടിൽ, ആ ഒറ്റമുറി കുടിലിന്റെ നിഴലിൽ, താൻ ആ അമാനുഷികന്റെ കയ്യിൽ അകപ്പെട്ടുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

എന്നാലും അഭി ആവുന്നത്ര ശ്രമിച്ചു നോക്കി. ഇഗ്നിഷൻ കീ തിരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം വണ്ടി ഒന്ന് വിറച്ച് നിലയ്ക്കുകയാണ്.
.
​"ഇതെന്താ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ? മുത്തു, ഇവിടെ അടുത്തെങ്ങും ഒരു മെക്കാനിക്കിനെ കിട്ടുമോ? ഒന്ന് നോക്കാമോ?"

അഭി ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.

​മുത്തു ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഇന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പിനുള്ളിൽ ഇന്ദുവിന്റെ ശരീരം ഭയം