Chapter Title : ഒരു എ സര്‍ട്ടിഫയിഡ് പ്രണയം 2 [Antu Paappan]

ശെരിക്കും എന്നെയും ഷാനുവിനെയും അറിയാത്തതാണോ അതോ അവളെ കിട്ടിയപ്പോ ഞങ്ങളെ ഒഴുവാക്കിയാതാണോ “” അത് വേറെ ഒരു തമാശയാണ് നിഥിൻ, ഷാനു ഇവരെ രണ്ടാളെയും ഒഴിച്ചു ബാക്കിയുള്ളവരെ എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്. ഇവരെ എനിക്ക് അറിയില്ല, എന്നാലും അവരോടു മിണ്ടരുത് എന്നാണ് അശ്വതി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എന്തേലും കാരണമുണ്ടാവും അല്ലാതെ അവൾ അങ്ങനെ പറയോ? പക്ഷേ എനിക്കാരോടും പരിഭവം വേണ്ട,  ഒരാളോട് ഒഴിച്ച് ‘ജീന ‘. പക്ഷേ അതിന്റെ കാര്യകാരങ്ങൾ എന്താണെന്നു എനിക്ക് വിവേച്ചിച്ചറിയാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല, ചിലപ്പോൾ എന്റെ അച്ചു എനിക്ക് നഷ്ടമാവും എന്ന തോന്നലാണോ, അതോ പഴയ ഞാൻ ശെരിക്കും സാഡിസ്റ്റാണെന്ന് അംഗിരിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടാണോ. ഏതായാലും അതൊന്നും ഞാൻ കൂടുതല്‍ ചിന്തിക്കാറില്ല. ഇപ്പൊ ഇവനോടും സൗമ്യമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു. “”കൂട്ടുകാരാ എനിക്ക് ബാക്കിയുള്ളവരെയൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ട്, നിങ്ങളെ കണ്ട ഓർമ്മ പോലുമില്ല, ചിലപ്പോ നമ്മൾ മുൻപ് സംസാരിച്ചിരിക്കാം പക്ഷേ അത്രക്കും വലിയ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പൊന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് മറന്നു പോയതാവും. എനി വേ നൈസ് ടു മീറ്റിംഗ് യു“” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുമന്നിരുന്നു. “”oh പോടാ പൊ പോയി അവളുടെകൂടെ അവളുടെ ജെട്ടിയും മണപ്പിച്ചു നടന്നോ, നിനക്കൊക്കെ അതേ പറ്റു “” വെറും സംസ്കാരം ഇല്ലാത്തവൻ, ചുമ്മാതല്ല അച്ചു ഇവനോടൊക്കെ മിണ്ടരുതെന്ന് പറഞ്ഞത്. എനിക്കാ പരിഹാസം തീരെ പിടിച്ചില്ല, ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. “”പ്പാ… പുന്നാര മോനേ അനാവശ്യം പറയുന്നോ. എന്റെ സ്വഭാവം ശെരിക്കും നിനക്കറിയില്ല, ഇനി മേലിൽ ഇതുപോലെ വല്ലതും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ മുന്നും പിന്നും നോക്കാതെ നിന്നെ തല്ലിയിരിക്കും.  ജെട്ടി…..!, ചിലപ്പോൾ ഞാനത്