Chapter Title : ഒരു ജപ്തി കഥ 2 [കുഞ്ഞപ്പൻ]

മാത്രം നോക്കാം....’ മേനോൻ മനസ്സിൽ കരുതി..

ലക്ഷ്മി: ഇവരെ തിരിച്ചുതരാൻ പറ്റുമോ?

മേനോൻ: അതിനു ഇവർ മരിച്ചുപോയതല്ലേ?...

ലക്ഷ്മി: അതെ പക്ഷെ ഇവരെ സാറല്ലേ കൊന്നത്?... അപ്പൊ സാറല്ലേ ഇവരെ തിരിച്ചുതരേണ്ടത്?....

മേനോൻ: ഞാനല്ലല്ലോ കൊന്നത്.... ഇവർ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതല്ലേ?...

അജയൻ: ഇവർ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ കാരണം സാറല്ലേ?....

മേനോൻ: ഞാനല്ല.... ഇവരെ എനിക്ക് അറിയുക പോലുമില്ല....

അജയൻ പെട്ടന്ന് കൈയ്യിൽ ഇരുന്ന ഉലക്കയെടുത്തു മേനോന്റെ വയറ്റിലേക്ക് രണ്ടുതവണ ആഞ്ഞിടിച്ചു....

മേനോൻ: അമ്മെ.... ആഹ്ഹ......

മേനോൻ വേദനകൊണ്ട് ശക്തമായി ചുമച്ചു..... അയാൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവരെ നോക്കി...

ലക്ഷ്മി: ഛെ എന്താ അജയേട്ടാ ഇത്?... മേനോൻ സാർ എന്തിനാ കരയുന്നത്.... ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച മേനോൻ സാർ കരയുകയോ?..... ഛെ ...... ഛെ .... മോശം.... സാർ ഒന്ന് പതിയെ ആലോചിച്ചു നോക്ക്.. എല്ലാം ഓർമ്മവരും...

മേനോന്റെ ഓര്മ അഞ്ചു കൊല്ലം പിന്നോട്ട് പോയി....

കരുതൽ ഫൗണ്ടഷണന്റെ ഓണർ മേനോന്റെ സെക്രട്ടറി പോസ്റ്റിലേക്കുള്ള ഇന്റർവ്യൂ നടക്കുന്ന ദിവസം.... ഉയർന്ന ശമ്പളവും പദവിയും കാരണം ഇന്റർവ്യൂവിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ധാരാളം പേര് വന്നിരുന്നു... വന്നവർ എല്ലാവരും സ്ത്രീകൾ ആയിരുന്നു... അല്ലെങ്കിലും സെക്രട്രികൾ കൂടുതലും സ്ത്രീകൾ ആണല്ലോ....

പ്യൂൺ പേരുകൾ വിളിച്ചു ആൾക്കാരെ മേനോന്റെ ഇന്റർവ്യൂ റൂമിലേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു...പലരെയും ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്തിട്ടും മേനോന് ആരിലും ഒരു തൃപ്തി തോന്നിയില്ല....

പ്യൂൺ അടുത്ത പേര് വിളിച്ചു: ലതിക ചന്ദ്രൻ......

ലതിക ഫയലുമായി എഴുന്നേറ്റു മേനോന്റെ ഇന്റർവ്യൂ റൂമിലേക്ക് കയറി.... വാതിൽ തുറന്നു വരുന്ന ലതികയേ കണ്ട മേനോൻ താൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ എന്ന് സംശയിച്ചു.... ലതികയേ മേനോൻ തലമുതൽ കാലുവരെ ഒന്ന് സ്കാൻ ചെയ്തു....

നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരമുണ്ട്..... വട്ടമുഖം..... നീളമുള്ള മുടിയിൽ തുളസിക്കതിർ വെച്ച് പിന്നിയിട്ടിരിക്കുന്നു.... മുഖത്തു അവിടിവിടെ ഉള്ള ചെറിയ മുഖക്കുരുക്കൾ അവളുടെ സൗന്ദര്യം കൂട്ടുന്നു... നീലനിറമുള്ള പൂക്കളുടെ പ്രിന്റുള്ള റോസ് നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ സാരി വൃത്തിയായി ഉടുത്തിരിക്കുന്നു... ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ഇരട്ട മാൻകുട്ടികൾ...ബ്രാ സൈസ് ഒരു നാല്പത്തിരണ്ടു ഡി എങ്കിലും കാണും... മേനോൻ മനസ്സിൽ കണക്കുകൂട്ടി.... വൃത്തിയായി ഉടുത്ത