Chapter Title : ഒരു കഴപ്പിന്റെ ഓർമക്ക് [ഈപ്പച്ചൻ മൊയലാളി]

പാളി നോക്കുന്നത് അവൻ കാണുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അതല്ലാതെ വേറെ ഒരു സൂചനയും അമ്മയുടെ സൈഡിൽ നിന്നും വരാതെ വന്നപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും ജിബിനെ വിളിച്ചു. അങ്ങെനെ അവർ ഒരു ഡീറ്റൈൽഡ് പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കി. അത് ഇനി പറയാം.

പ്രജി അകാരണമായി ബീനയെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ദോശക്കു ചട്ട്ണിക്ക് കൂടുതൽ എരിവ് ഉണ്ടായെന്നും പറഞ്ഞു അവൻ അവളുമായി ഉടക്കി. “അമ്മ ഇങ്ങനെ എന്തിനോ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്തിനാ? വായിൽ വെക്കാൻ കൊള്ളില്ല”, അത് കേട്ട ബീന അടുക്കളയിൽ നിന്നും ദേഷ്യപ്പെട്ടു. “വേണ്ടേൽ തിന്നണ്ട. വെച്ചിട്ടു ഏറ്റു പോടാ”. “അമ്മ എന്തിനാ എന്നോട് ചാടിക്കടിക്കുന്നേ? അച്ഛൻ വരാത്തതിന് ഞാൻ എന്ത് പിഴച്ചു?”.

“എന്താടാ പറഞ്ഞെ?”, എന്നും ചോദിച്ചു അവൾ അങ്ങോട്ട് വന്നു. കയ്യിൽ ഒരു തവിയും. “അമ്മക്ക് എന്നാ ഇത്ര സൂക്കേട് എന്ന്? അച്ഛൻ വരാത്തതിന് എൻ്റെ തലയിൽ കേറിക്കോ. എന്നെ ക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് അല്ലല്ലോ?”, പ്രജി പറഞ്ഞു. “എടാ, നാറി. എന്താടാ പറഞ്ഞെ?”, ബീന കയ്യിലിരുന്ന തവിക്കൊണ്ടു അവനെ തല്ലി. പ്രജി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന് അടി മുഴുവൻ കൊണ്ട്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അവൻ അവിടുന്ന് പോയി. മുകളിൽ റൂമിൽ പോയി ജിബിനെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അടുത്ത സ്റ്റെപ്പിന് അവർ കാത്തിരുന്നു. അമ്മ ഇനി ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ വരും എന്ന് അവർ കണക്കു കൂട്ടിയിരുന്നു.

ബീന പടി കയറി വരുന്ന സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ പ്രജി