Chapter Title : ഒരു ക്വാറന്റീൻ സൌഭാഗ്യം [പ്രസാദ്]
പായ് വിരിച്ചിട്ട് ലൈറ്റുമണച്ചു.
പക്ഷേ, അവള് കട്ടിലില് കയറിയില്ല. ഞാന് തീര്ച്ചയാക്കി... ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങള് അവള് അറിഞ്ഞിട്ടു്. ഇനിയും അത് ആവര്ത്തിക്കാതിരിക്കാന്, ഇന്ന് അവള് തറയില് കിടക്കാന് തീരുമാനിച്ചതാണ്. അതോടെ എന്റെ മനസ്സില് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞു. നാളെ അവളോട് മാപ്പ് പറയണമെന്ന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു. ഞാന് അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് ബാത്ത് റൂമില് ഫ്ളഷ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഞാന് കാതോര്ത്ത് കിടന്നു. സാവധാനം കാല്പെരുമാറ്റം അടുത്തുവരുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു.
അവള്, എന്റെ മുകളിലൂടെ കട്ടിലില് കയറി മറുവശത്ത് കിടന്നു. ഞാന് അപ്പോഴും അവള്ക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഞാന് അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് അവള്, 'എടേ അണ്ണാ, ഇയാള് ഉറങ്ങിയോ' എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാന് അതിനും പ്രതികരിച്ചില്ല. ഉറങ്ങുന്നതു പോലെ കണ്ണുമടച്ച് കിടന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്, അവള്, ചരിഞ്ഞു കിടന്ന എന്നെ ചെറുതായി കുലുക്കി വിളിച്ചു. അവളുടെ ആ കുലുക്കലില്, ചരിഞ്ഞു കിടന്ന ഞാന് മലര്ന്ന് നേരേ കിടന്നു. ഉള്ളില്, പണ്ട് സലിംകുമാര് പറഞ്ഞ പോലെ 'ഇനി ശരിക്കും ബിരിയാണിയെങ്ങാണം കൊടുത്താലോ' എന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു.
അവള്, കുറച്ച് സമയം കൂടി എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ച് കിടന്നിട്ട്, പതിവുപോലെ അവളുടെ കാല് ഉയര്ത്തി എന്റെ കുട്ടന്റെ മുകളില് വച്ചു. എന്റെ അനക്കമൊന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവള്, പതുക്കെ അവളുടെ കാല്, എന്റെ കുട്ടന്റെ മുകളിലൂടെ ഉരച്ചു. അതോടെ എന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങള് ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കുട്ടന് തല ഉയര്ത്താന് തുടങ്ങി. ഞാന് കുറച്ച് സമയം കൂടി
💬 Comments
View all comments