Chapter Title : ഒരു ക്വാറന്റീൻ സൌഭാഗ്യം [പ്രസാദ്]

അതിലൊന്നും നോക്കിയിട്ടേ ഇല്ലായിരുന്നു.'

'എടീ, നിന്നെ ആ ഒരു കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതാണ് ഞാന്‍ അങ്ങനെ പെരുമാറിയത്. തന്നെയുമല്ല, ഇനി നിനക്ക് അതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്‍ നീ പിണങ്ങുമോ എന്ന പേടിയും ഉായിരുന്നു.'

'ഇപ്പോള്‍ ആ പേടിയൊക്കെ മാറിയോ?'

'ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനത്തെ പേടിയൊന്നും ഇല്ല. പക്ഷേ, നമ്മള്‍ അരുതാത്തത് എന്തോ ചെയ്യുന്ന പോലെ മനസ്സിലൊരു വിലങ്ങ്.'

ഇനിയും അങ്ങനത്തെ ചിന്ത ഒന്നും വേ.

'പിന്നെ നീ ആ ഷോയൊക്കെ മതിയാക്കിയോ?'

'അതിന്റെ അവസാനമാണ് അണ്ണന്‍ രണ്ട് ദിവസമായി കാണുന്നത്.'

'അതെന്താ?'

'കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഇയാളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാനാണ് ആദ്യം ഇയാളുടെ മുകളില്‍ എന്‍റെ കാല്‍ വച്ചത്. അതില്‍ ഇയാള്‍ ചെറുതായി കൊത്തി. അന്ന് ഇയാള്‍ എന്‍റെ കാലില്‍ പിടിച്ച് ചേര്‍ത്ത് വച്ചു.'

'എടീ, ആദ്യത്തെ ദിവസം, ഞാന്‍ അത് ഉറക്കത്തില്‍ ചെയ്തതാണ്. എങ്കിലും ഒരു നേരിയ ഓര്‍മ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു.'

'അന്ന് ഇയാള്‍ കൊത്തി എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് അടുത്ത ദിവസം ഞാന്‍ മിഡി ആക്കിയത്. കിടന്ന് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ മനഃപ്പൂര്‍വ്വം തന്നെയാ മിഡി മുകളിലേയ്ക്ക് ചുരുട്ടി വച്ചത്.'

'അന്ന് എന്‍റെ അറിവോടെ തന്നെയാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങിയത്. നീ ഉണരുമോ എന്ന പേടി നടന്നായി ഉണ്ടായിരുന്നു. നിനക്ക് അത് ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ നീ പിണങ്ങും, അച്ഛന്‍റെ അടുത്തോ, അമ്മയുടെ അടുത്തോ പറഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകള്‍ ഒക്കെ ഓര്‍ത്ത് മനസ്സില്‍ നല്ല പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.'

'ഇയാള്‍ ഒന്നു തുടങ്ങി കിട്ടിയതിന്‍റെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഞാന്‍. ഇടയ്ക്ക് ഇയാള്‍ ഒന്നു മടിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിരാശയില്‍ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇയാള്‍ ഉടന്‍