Chapter Title : ഒരു മെസ്സേജിന് അപ്പുറം 4 [പറവ 🍁]

കാര്യം? നീ എന്നോട് പറ..."

​"സിനു... സിനുവിനെക്കുറിച്ചാണ് അബൂ," റാഷിദ് നീളത്തിലൊരു ശ്വാസമെടുത്ത് പറഞ്ഞു. "അവൾ... അവൾ എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടുന്നത് പോലെ.

പണ്ടൊക്കെ ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചാൽ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിക്കുന്നവളാണ്.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ 'തിരക്കാണ്', 'ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറും.

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പണ്ടത്തെ ആ സ്നേഹമോ അടുപ്പമോ ഒന്നുമില്ല."

എന്നെ ഒഴിവാകുന്ന പോലെ തോനുന്നു.

​അബുവിന്റെ ഉള്ളിൽ തണുത്ത ഒരു ഭയം പടർന്നു...

അവന്റെ കൈപ്പത്തികൾ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.

​റാഷിദ് തുടന്നു: "അതുമാത്രമല്ലടാ... ഈയിടെയായി അവളുടെ ഫോൺ എപ്പോഴും ബിസിയാണ്.

പാതിരാത്രിയിൽ പോലും വാട്ട്സാപ്പിൽ ഓൺലൈനിൽ കാണാം.

ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ കൂട്ടുകാരികളോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് പറയും.

പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് അത് വിശ്വസിക്കുന്നില്ലടാ...

അവൾക്ക് വേറെ ആരോടെങ്കിലും... ഏതെങ്കിലും അവിഹിത ബന്ധമുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് വലിയ സംശയമാണ് അബൂ.

സ്വന്തം ഭാര്യ എന്നെ ചതിക്കുകയാണോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ജീവനൊടുക്കാൻ തോന്നുന്നുടാ..."

​റാഷിദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ തുള്ളികൾ വഴുതി വീണു.

അവൻ അബുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി.

​തന്റെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്ത് തന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന് നെഞ്ചുപൊട്ടി കരയുമ്പോൾ, ആ കരച്ചിലിന് കാരണം താൻ തന്നെയാണ് എന്ന സത്യം അബുവിനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

റാഷിദിന്റെ ഓരോ വാക്കും അബുവിന്റെ മനഃസാക്ഷിയിൽ വലിയൊരു കുറ്റബോധത്തിന്റെ ആണിയായി തറഞ്ഞുകയറി.

​റാഷിദിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വാക്കുകളില്ലാതെ, കൈകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് അബു അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. പക്ഷേ, അതേസമയം തന്നെ, തന്റെ ജാക്കറ്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫോണിൽ സിനുവിന്റെ പുതിയ സന്ദേശം വന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

​സുഹൃത്തിന്റെ അഗാധമായ വിശ്വാസവും,