Chapter Title : ഒരു പ്രണയ ദിനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക് [സ്മിത]

വന്നാൽ മതി. ഞാൻ കൗണ്ടറിൽ കാണും," അത് പറഞ്ഞ് അവൾ പോയി.

"ഞാൻ പപ്പാ ആണെന്നാണ് അവൾ കരുതിയിരിക്കുന്നത് മമ്മാ," ടോയ്‌ലറ്റിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് വന്ന് മനു പറഞ്ഞു. "നീയിന്ന് മിസ്റ്റർ മഹേഷ് അല്ലെ?" വോഡ്ക സിപ്പ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. "ആഹ്... അ ..അതെ..." "എന്താ സ്വരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ? മിസ്റ്റർ മഹേഷ് നല്ല ജില്ല് ജില്ല് പോലെ നിൽക്കുന്നയാളാ..ഇങ്ങനെ നാണം കുണുങ്ങി ഒന്നുമല്ല..." അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "ടെൻഷൻ ഒന്നും വേണ്ട...പരമാവധി ഹാപ്പി ആകൂ," അവൾ പറഞ്ഞു. ശ്രീലക്ഷ്മി രണ്ടാമത്തെ വോഡ്ക കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും റിസപ്‌ഷനിസ്റ്റ് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ച് അവരുടെ ടേബിൾ തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞു എന്നവരെ അറിയിച്ചു . മനു പെർഫെക്റ്റ് വലൻറ്റയിനെപ്പോലെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കൈ പിടിച്ച് അവളെ തന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തി. പിന്നെ അവർ സ്റ്റെയർ കേസിനടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. പിമ്പിൽ നടന്നുകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ദേഹത്തിന്റെ വിസ്മയദൃശ്യം കൺകുളിർക്കെ കണ്ടാസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ശ്രീലക്ഷ്മിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഷൂ എത്രമാത്രം അവളുടെ ദേഹത്തിനു കൂടുതൽ മാദകത്വം നൽകുന്നുണ്ട് എന്നവൻ അറിഞ്ഞത്. അവളുടെ തുടകളുടെയും കാലുകളുടെയും ആകർഷണീയത്വം ഇരട്ടിക്കുകയാണ് ആ ഷൂവിൽ.

അവളുടെ ദേഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രത്യേകതകളും അവനെ നിമിഷവും വല്ലാതെ ഭ്രാന്തനാക്കി. അവളുടെ നീണ്ട കാലുകൾ, കൊഴുത്തു തടിച്ച ഭംഗിയുള്ള തുടകൾ, ഡ്രസ്സിന് വെളിയിലേക്ക് തുറിച്ച് കിടക്കുന്ന മുലകളുടെ ഭംഗി...ചുറ്റുവട്ടത്തും മുമ്പിലൂടെയും പിമ്പിലൂടെയും കടന്നുപോയവരൊക്കെയും സമയമെടുത്ത് അവളുടെ തുടകളിലേക്കും മുലകളിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി.

"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മമ്മ," അവളുടെ തോളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. "എല്ലാരും കണ്ണ് പറിക്കാതെയാ മമ്മിയെ നോക്കുന്നെ. പ്രത്യേകിച്ചും മമ്മാടെ ബട്ട്സും