Chapter Title : ഒരു തനിനാടൻ പഴങ്കഥ 3 [സൂത്രൻ]

തുളയിലേക്ക് വെച്ചു തരണമായിരുന്നോ"

എന്നും പറഞ്ഞു കൈലിയിലേക്കു വീണ്ണ അവന്റെ പാൽ പതിയെ തോണ്ടി എടുത്തു വായിലേക്ക് വെച്ചു

ഇതു കണ്ട രമണി"വ്വ്…..എടി ഒരുമ്പെട്ടോളെ….നല്ല രീതിയിൽ ആ ചെക്കനെ ഒന്നു കറന്ന് വന്നതാ,ഒരു തുള്ളി മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ...അപ്പോഴേക്കും വന്നു എല്ലാം തുലച്ചില്ലേ ശവം"പാല് കിട്ടാതെ പോയ നിരാശയിൽ രമണി പറഞ്ഞു
സുമതി "എന്റെ ചേച്ചി...നിങ്ങളെന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ…..അതു ഇനി നമ്മക്കുള്ളതല്ലേ,നല്ല വൃത്തിയായി കറന്ന് കുടിക്കാൻ

അവസരമുണ്ട്…..എന്തായലും ഞാൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഒക്കെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നു,ഇനി ബാക്കി എന്റെ കയിലാ….."

രമണി "പക്ഷെ എന്നാലും…..ചെ ആ പാല് വെറുതെ കളഞ്ഞു……"
സുമതി കൈ നക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു " നല്ല കട്ടിയുള്ള പൽ ആണല്ലോ ചേച്ചി...എങ്ങനെ ഉണ്ട് ചേച്ചി ഞാൻ പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ അല്ലെ അവന്റെ പഴം"
രമണി"അതു ശെരിയ….എന്ന മുഴുപ്പ്പ ആ സാധാനത്തിനു…."
സുമതി " ഒക്കെ ശെരിയാക്കാം ചേച്ചി….ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ കാര്യങ്ങൾ വന്നാൽ പിന്നെ കളിച്ചു മടുക്കും…..പിന്നെ ഞാൻ ഒന്ന് അങ്ങോട്ടു ചെല്ലട്ടെ,എന്നെ കാണാതായാൽ ചെക്കന് വെല്ല സംശയവും തോന്നും,ഞാൻ കുറചു കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു വരാം"

എന്നും പറഞ്ഞു സുമതി വീട്ടിലേക്കു പോയി
നേരെ മുറിയിലേക്ക് വന്ന സുമതി കാണുന്നത്,വന്ന വേഷത്തിൽ പോകാൻ തയാറായി നിൽക്കുന്ന മനുവിനെ ആണ്,അതു കണ്ടു സുമതി"നീ ഇങ്ങോട്ടു പോണ്…."

മനു "ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകുന്നു…."ചെറിയ ദേഷ്യവും നിരശയും എല്ലാം കൂടി വന്നത് കൊണ്ടു അവൻ മുഖത്തു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു
സുമതി അകത്തേക്ക് കയറികൊണ്ടു ഉടുത്തിരുന്ന കൈലി ഉരിഞ്ഞു മാറ്റി,പഴയ കൈലി എടുത്തു ഉടുത്തുകൊണ്ടു"ഇവിടെ നിൽക്കട ചെക്കാ…..നിന്റെ അച്ഛൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഈ വഴി വരും….അപ്പോ ഒരുമിച്ചു പോകാം"
മനു"വേണ്ട….ഞാൻ പൊയ്ക്കൊള്ളാം…."

സുമതി ദേഷ്യത്തോടെ"നിന്നോടല്ലേടാ പറഞ്ഞേ നിന്റെ അച്ഛൻ വന്നിട്ടു പോയ മതി എന്നു …."ഇതും പറഞ്ഞു സുമതി കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു.അതു കണ്ടു മനു ചെറുതായി വിരണ്ടു…..

അപ്പൊ സുമതി"അങ്ങേരും കൂടി അറിയട്ടെ….ചെക്കന്റെ കയിലിരുപ്പു…...ഈശ്വര...ഇങ്ങനത്തെ സ്വഭാവം ഉള്ള ഒരുത്തനെ ആണല്ലോ ഇന്ന് ഇവിടെ നിർത്താൻ പോയത്….അതും കൊച്ചല്ലേ കൂടെ കിടത്തം എന്നൊക്കെയ വിചാരിച്ചത്….കഷ്ടം"ഇതും പറഞ്ഞു ഒരു പുച്ഛ ഭാവത്തിൽ സുമതി അടുക്കളയിലേക്കു പോയി….