Chapter Title : ഒരു ഉമ്മച്ചി കഥ [ഷാനിബ ഷാനി]

സമ്മതിച്ചാൽ കുട്ടികളേം കൂട്ടി പോയി വരാം നമ്മുടെ മോന് ഉമ്മാന്റെ മൈലാഞ്ചി കാല് കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ ആണെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല ല്ലോ

Mmm എന്നാ തിരിച്ചു വരുക ഞായർ വൈകുന്നേരം എത്തിക്കോളാം ഇക്കാ അങ്ങനെ സമ്മതം ഒക്കെ വാങ്ങി വെച്ചു ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോ ഞാൻ ഓർത്തു സ്വന്തം മകന് ഇങ്ങനെ ആസ്വദിക്കാൻ പാകത്തിന് നിന്ന് കൊടുക്കുന്നത് ശരിയാണോ അവൻ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോ എന്തിനാ അതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് അവൻ തന്നെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടാവും ശരിക്കും അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുമോ പിന്നെ ഓർത്തു താനും അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നല്ലോ അതല്ലേ അവൻ പറഞ്ഞ ഉടനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് അവനെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോകുന്നത്

മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി ഞാൻ കിടന്നു പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മോൻ വന്നു ചോദിച്ചു വാപിച്ചി സമ്മതിച്ചോ പോകാൻ??? Mmm സമ്മതിച്ചു ചെക്കാ..... സമാധാനം ആയി സ്കൂളിൽ പൊക്കോ തമാശ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു

ഉച്ചക്ക് കിടക്കാൻ നേരം ഓർത്തു രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ സ്വന്തം മകന് കാണാൻ വേണ്ടി കൈയിലും കാലിലും ഒക്കെ ഒരു കല്യാണപെണ്ണിനെ പോലെ മൈലാഞ്ചി ഇടണം Hmmmmm ഞാൻ ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ടു പടച്ചോനെ കുഴപ്പം ആകുമോ എങ്ങാനും അവനു തന്നോട് കാമം തോന്നിയാൽ ഉമ്മച്ചിയെ കാമത്തോടെ നോക്കിയാൽ ഹേയ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല കൈയും കാലും മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ അങ്ങനെ തോന്നില്ല പക്ഷേ അവനെ പോൽ ഒരു കൗമാരക്കാരന് അത് ധാരാളം ആയിരുന്നു

അന്ന് രാത്രി ആയി പഠിത്തം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും മുറിയിൽ എത്തി

വാഹീ വാതിൽ ചാരി ഇട്ടിട്ട് വാ കുറച്ചു ദിവസം ആയിട്ട് ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ആണ് നേരത്തെ അടക്കാറില്ലായിരുന്നു അവൻ എന്നേ നോക്കി എന്നിട്ട് അല്പം മാത്രം തുറന്നു വെച്ചു വാതിൽ ചാരി

കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞു വാഹീ അവൻ നോക്കി ഞാൻ കട്ടിലിനു താഴെ എന്റെ തലയുടെ താഴ്ഭാഗം കാട്ടി അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു അവൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി വന്നിരിക്ക് ഞാൻ ഒന്നുടെ പറഞ്ഞു അവൻ വന്നു