Chapter Title : ഓട്ടോഗ്രാഫ് [Arrow]

പേര മരത്തിൽ നിന്ന് പേരക്ക പറിച്ചു കൊണ്ട് വരണം. ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ പേടിത്തൊണ്ടൻ ആണെങ്കിലും കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ എനിക്ക് നല്ല ഒരു ധൈര്യശാലി ഇമേജ് ഉള്ളത് കൊണ്ടും അത് നശിപ്പിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു മുന്നോട്ട് വന്നു. ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന ബലത്തിൽ വേറെയും രണ്ടുപേർ എന്റെ കൂടെ കൂടി അങ്ങനെ, ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും മതിലിന്റെ പുറകുവശത്ത് ഒരു കവിളം മടൽ ചാരി വെച്ച് ആ മതിൽ ചാടി കടന്നു.

ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊങ്ങിയ ഭയം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ അവരെ പേരമരച്ചോട്ടിലേക്ക് നയിച്ചു. ആ മരത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. പേര മരത്തിന്റെ തടിക്ക് അത്യാവശ്യം നല്ല വണ്ണം ഉണ്ട്, ഒരാൾ പൊക്കത്തിന് ഒരു ശിഖരം പോലും ഇല്ല, എന്നാൽ അതിന് ശേഷം ശാഖോപശാഖകളായി പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന പേര. ഒരു പേര മരത്തിന് ഇത്രയും വലിപ്പം വെക്കുമോ. ഒരു മുഷ്ടി വലിപ്പം ഉണ്ട് ഓരോ പേരക്കയ്ക്കും. മുകളിൽ എന്തോരം പേരക്കകളാണ് അണ്ണാൻ കൊത്തിയും മറ്റും ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. കൊതി വന്നു പോവും. നിലത്തും ആവിശ്യത്തിന് വീണ് കിടപ്പുണ്ട്. കൊറേ ഒക്കെ ആരും എടുക്കാനില്ലാതെ ചീഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.

ഞങ്ങൾ അധികനേരം നോക്കി നിന്ന് വൈകിയില്ല, അവിടെ കിടന്നിരുന്ന പേരക്കകളിൽ നല്ലത് നോക്കി എടുത്തു. പെട്ടന്ന് ഒരു കൊര കേട്ടുവോ?? തല പൊക്കി നോക്കിയപ്പോൾ പേടിച്ചിട്ടു ശ്വാസം പോലും വിടാൻ പറ്റിയില്ല. ഒരു പശുക്കിടാവിന്റെ വലിപ്പം ഉള്ള ഒരു പട്ടി ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു വരുന്നു. പേടിച്ചിട്ടു കയ്യും കാലും പോയിട്ട് നാവു പോലും അനങ്ങുന്നില്ല.

" ഡാ ഓടിക്കോ ഡാ" എങ്ങനെയോ അത്രയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ നോക്കിയപ്പോൾ കൂടെ നിന്നവന്മാരുടെ പൊടിപോലുമില്ല കണ്ടുപിടിക്കാൻ. അവന്മാരൊക്കെ എപ്പോഴേ ജില്ല വിട്ടു, എനിക്കും ഓടണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും സാധിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ കണ്ണ് രണ്ടും ഇറുക്കി അടച്ച് അങ്ങനെ നിന്നു.

കുറച്ച് നേരം ആയിട്ടും കോരക്കുന്നതല്ലാതെ കടികിട്ടുന്നില്ല. എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നറിയാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ആ പേര മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. എന്നെകൊണ്ട് എങ്ങനെ അത്രയും വലിയ മരത്തിൽ കയറാൻ സാധിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇന്നും എനിക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം ഇല്ല. ഞാൻ സേഫ് ആണെന്ന ബോധം വന്നതോടെ ഭയം പതിയെ മാറി കൊതി നിറഞ്ഞു. ഞാൻ ഇരുന്നിരുന്ന കൊമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പേരക്ക