Chapter Title : പാച്ചുവിന്റെ സ്വന്തം ഷേർലിയാന്റി

"ആന്റീ ...." ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് പതിയെ വിളിച്ചു. ആന്റി എന്റെ നേരേ നോക്കി.... ഞാൻ നിവർന്ന് മുഖം കാണിക്കാതെ നിന്നു "ഒരൊന്നാം തരം വിത്തുകാള ഇവിടെ റെഡിയായിട്ടുണ്ട്...! മുതുകാള മിനക്കെടുത്തിയപോലാകില്ല....! പശൂനെക്കൊണ്ട് മൂത്രോം ചാണകോം ഒരുമിച്ചിടീപ്പിക്കും ഒന്ന് മൂളിയാൽ മതി...!" പറഞ്ഞതും ഞാൻ ചാടി ബൈക്കിൽ കയറി പാഞ്ഞു.... ഒരാവേശത്തിൽ ഒറ്റവീർപ്പിന് പറഞ്ഞിട്ട് പാഞ്ഞ ഞാൻ അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ ഇരിക്കാനും നിൽക്കാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിലായി..... ! വേണ്ടായിരുന്നു വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...! ഇനി ഷേർളിയാന്റിയുടെ മുഖത്ത് എങ്ങനെ നോക്കും എന്ന് ഞാൻ വെപ്രാളപ്പെട്ടു...! ആ അങ്കലാപ്പിലാണ് ഓഫീസിലെത്തിയതും ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെഡോക്ടേഴ്സ് പാർക്കിംഗിലേക്ക് പോയി നോക്കി ഷേർളിയാന്റിയുടെ കാർ അവിടെ കാണാനുമില്ല..! ഞാൻ വാർഡിൽ പോയിനോക്കി അതിരാവിലെ റൌണ്ട്സ് പൂർത്തിയാക്കി ഇന്ന് ഓപി ഇല്ല എന്ന് അറിയിച്ചിട്ട് പോയി...! പിറ്റേന്നും അതിനടുത്ത ദിവസവും ആന്റിയെ കാണാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ട് സാധിച്ചില്ല.... മാനസിക സംഘർഷത്താൽ ഞാനാകെ വലിഞ്ഞുപൊട്ടാറായ അവസ്ഥയിലെത്തി..! ആന്റി മനഃപൂർവ്വം എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് എന്ന് മനസ്സസിലായി..! "മനൂന് ഇതെന്തുപറ്റി...?" നിറവയറുമായിരിക്കുന്ന സൂര്യാമ്മ തിരക്കാൻ തുടങ്ങി.... നാലാം ദിവസം..... ഞാൻ മെഡിക്കൽകോളജിന്റെ പ്രധാനകവാടം കടന്നപ്പോൾ കണ്ടു ഷേർളിയാന്റിയുടെ കറുപ്പ് സ്കോഡ ഒക്റ്റാവിയ..! കറുത്ത സൺഫിലിമും ഒട്ടിച്ച് ആകെ ഒരേ നിറത്തിലുള്ള അത് ഗേറ്റിന് അഭിമുഖമായി കിടന്നു... ഞാൻ ചെന്ന് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ ഓരം ചേർത്ത് വണ്ടി നിർത്തി. കറുത്ത ഗ്ളാസ് അൽപം താന്നു.... ഷേർളിയാന്റിയിൽ നിന്നും ഗൌരവസ്വരത്തിലുള്ള ആജ്ഞാസ്വരം ഉയർന്നു: "വണ്ടി വച്ചിട്ട് വന്ന് കയറ്....!" ഉടൻ തന്നെ ഗ്ളാസ് ഉയർന്ന് മുഖം മറഞ്ഞു...! ഞാൻ ബൈക്ക് പാർക്കിംഗ് ഏരിയായിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത് വച്ചിട്ട് ചെന്ന് കാറിൽ കയറി..... വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.... കറുത്ത കാറിനൊപ്പം കറുപ്പ് സാരിയും ബ്ളൌസും മുഖം പാതിയും മറയ്കുന്ന കറുത്ത കണ്ണടയും.... ആ വേഷത്തിൽ ആ കാറിലുള്ള ആന്റിയുടെ ഇരുപ്പ് ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു.....! ആന്റിയുടെ സ്ടൈറ്റൻ ചെയ്ത മുടി കെട്ടിവച്ചല്ലാതെ തോളിൽ നിന്നും ഒരു ചാൺ കൂടി ഇറക്കമുള്ള മുടി വകച്ചിലില്ലാതെ പിന്നലേക്ക് ചീകിയിട്ട രീതിയിലും ഞാൻ കാണുന്നത് ഇത് ആദ്യമായിരുന്നു...! ആകെ