Chapter Title : പാലപ്പൂവ് [അയ്യപ്പൻ നായർ]
സംസാരിക്കാനൊ സ്നേഹിക്കാനൊ മേടിചുതാരനൊ ആരും ഇല്ല. എന്നേം കൂടെ സ്നേഹിക്കമ്മാ...
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ പൊട്ടീ കരഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്നാണ് ഇത്രയും അടുത്ത് കുറേ നേരം പുള്ളിക്കാരിയെ എനിക് കിട്ടിയത്.
" നിന്നെ പെറ്റു നിന്നെ കാണുന്നതിന് മുന്നേ ഞാൻ അറിഞ്ഞത് എന്റെ അനിയന്റെ മരണം ആരുന്നു. എന്റെ വീട്ടുകാർ അടക്കം നിന്റെ ജെനനം കാരണം ആണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചേ എന്ന് എന്നെ പറഞ്ഞു വിശ്വാസിപ്പിക്കുകയയിരുന്നു. ഈ അമ്മക്ക് തെറ്റു പറ്റിയട....
എന്റെ കുട്ടിയെ ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ദ്രോഹിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ കുഞ്ഞ് ഇത്രയും സങ്കടത്തോടായ ജീവിച്ചിരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കിയില്ലല്ലോ എന്റെ ദൈവമേ.... ഈ അമ്മയോട് പൊറുക്കട മോനേ.... എന്നും പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ഉമ്മ കൊണ്ട് മൂടി...
"ഇനി പൊന്നിനെ അമ്മ വിഷമിപ്പിക്കില്ല... എന്ന് പറഞ്ഞു വീണ്ടും എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ശേഷം വിട്ടു മാറി. അപ്പോൾ ആണ് തന്റെ മുലകളും കുണ്ടിയും വെളിയിൽ ആണ് എന്ന് അമ്മ അറിഞ്ഞത്... സ്വന്തം അമ്മ തന്നെ അംഗീകരിച്ചെങ്കിലും . ഇപ്പോൾ ചെയ്ത പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് ഇനി ഒരു തിരിച്ചു പോക്കില്ല എന്ന് ആ അമ്മയും മകനും മനസിലാക്കിയിരുന്നു. ശേഷം ഡ്രെസ്സ് എല്ലാം നേരെ ആക്കി അമ്മ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വച്ചു ഞാനും അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
" ഒരു അമ്മയും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് ആണ് ഞാൻ ചെയ്തത്. ഞാനും ഒരു വികാരം ഉള്ള മനുഷ്ൻ അല്ലേ. നിന്റെ അച്ചന് എപ്പളും പുള്ളിയുടെ കാര്യം മാത്രമേ ഒള്ളു. അമ്മയോട് ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ടോ പൊന്നിന് ഇങ്ങനെ ഒകെ ചെയ്ത കൊണ്ട്"
" ഇല്ലമ്മ . അതുകൊണ്ട് എനിക് എന്റെ അമ്മയെ കിട്ടിയില്ലേ.നമ്മക് ഇങ്ങനെ തന്നെ മുന്പോട്ട് പോകാം അമ്മ.." ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അമ്മയുടെ കുണ്ടിയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെക്കി. അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. പിന്നെ ഞങ്ങൾ വിട്ടകന്ന് മുറികളിലെക്ക് പോയി.അമ്മ എന്നെ അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് ആണെങ്കിലും അമ്മ എന്നെ മനസിലാക്കിയതിന് മനസ്സിൽ യാമിക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു. അവൾ കാരണം കൂടെ ആണല്ലോ ഇതെല്ലാം. പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള സൗണ്ട് കേട്ടാണ് ഞാൻ എണീറ്റത്. ഞാൻ എണിറ്റ് ഹാളിലേക്കു ചെന്ന് എന്നെ കണ്ട് അമ്മയും അച്ഛനും ചേട്ടനും അനിയത്തിയും എല്ലാവരും നോക്കി. അമ്മ
💬 Comments
View all comments