Chapter Title : പാലപ്പൂവ് [അയ്യപ്പൻ നായർ]

ഉള്ള ഏഴ് ദിവസം എനിക് ഈ സ്ഥലത്ത് മാത്രം ആയി സ്വൈര്യ വിഹാരം നടത്താം.

ഇന്നാണ് കറുത്ത വാവ്. ഇനി ഏഴ് ദിവസം രാത്രികളിൽ ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാകും.ഇനി ഞാൻ മനുഷ്യ രക്തം സേവിചാൽ തീ പിടിച്ചു വെന്തുരകി ആയിരം വർഷങ്ങൾ ജീവിക്കേണ്ടി വരും. അങ്ങനെ ആണ് എന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതുലിന്  കറുത്ത വാവ് തൊട്ട് എഴ് ദിവസം എന്നും  ഇവിടെ വരാം.

ഞാൻ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ പോലെ ഇവിടെ കാണും..ഞങ്ങൾ കുറേ നേരം അവിടെ ഇരുന്ന് വർത്തമാനങ്ങൾ ഒകെ പറഞ്ഞു സമയം ചിലവഴിച്ചു. സൂര്യൻ ഉദിക്കാൻ സമയം ആകാറായപ്പോൾ നാളെ കാണം എന്ന ഉറപ്പിന്മേൽ  ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു..

വീട്ടിൽ ചെന്ന പാടെ ഞാൻ ഉറങ്ങി. രാവിലെ താമസിച്ചാണ് എണീറ്റത്. എത്രയും പെട്ടന്ന് രാത്രി ആകണം എന്ന പ്രാർത്ഥനയിൽ ആണ് എണീറ്റത്.  യാമിനിയെ കണ്ടതും അവൾ പറഞ്ഞതും എല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ തന്നേ എനിക് എന്താന്നില്ലതാ ഒരു ധൈര്യം വന്നിരുന്നു. രാവിലെ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആണ്  പുറകിൽ നിന്ന് ഒരു സൗണ്ട്
" നി  എവിടെ പോയി കിടക്കുവാരുന്നാടാ.

ഇവിടെ ഇന്ന് നിറയേം പണി ഉണ്ട് ഈ വിറക് എല്ലാം വെട്ടി കീറണം . അതുകഴിഞ്ഞ് ഈ തേങ്ങ എല്ലാം ആട്ടാൻ കൊണ്ട് പോകണം കേട്ടല്ലോ". എന്റെ തള്ള ആയിരുന്നു ആ പറഞ്ഞത്.

"അല്ല അതിന് ഇവിടെ പണിക്കാരുണ്ടല്ലോ. പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ പോകുന്നെ"
"നിഷേധി തർക്കുത്തരം പറയുന്നോ. ജനിച്ചപ്പോ തന്നെ എന്റെ കൂടപിറപ്പിനെ കൊന്നവന അവൻ എങ്ങനെ ഗുണം പിടിക്കാൻ ആണ് "

അ പറഞ്ഞത് എന്നെ