Chapter Title : പാൽപായസം [ആനന്ദ് സോപാനം]

തോന്നുമ്പോൾ വരുന്നു, തോന്നുമ്പോൾ പോകുന്നു. പിന്നെ കാശിനു ഒരു മുട്ടും അർജുൻ വരുത്താറും ഇല്ല.

ഹിമ, അഭിരാമി, ശരൺ മൂന്നാളും കോളജ് കാലം മുതൽക്കേ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്. പക്ഷേ കഴപ്പികൾ രണ്ടു പേരും തമ്മിലുള്ള കലാപരിപാടികൾ ശരൺ അറിഞിരിന്നുമില്ല. ശരണെ കളിക്കാൻ വേണ്ടി രണ്ടു പേരും ഒരു അവസരം കാത്തു നിൽക്കായിരുന്നു. പക്ഷേ അതുപോലെ തന്നെ സൗഹൃദം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയും രണ്ടാൾക്കും നന്നായി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പൊ ആശാൻ ഒരു ബ്രേക്കപ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് മൂഞ്ചി നിൽക്കുന്ന സമയം ആണ്. പോരാത്തതിന് ഇന്നവൻ്റെ പിറന്നാളും. അത് കൊണ്ടാണ് രണ്ടു കഴപ്പികളും കൂടി ശരണെ പാൽപായസം കുടിപ്പിച്ച് അവൻ്റെ പാലു കുടിക്കാനുള്ള പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്.

ഹിമ: ഞാൻ വരുമ്പോൾ അവനെ വിളിച്ചതാ അമ്മൂ. അവൻ വരാൻ 1 മണി ആകും. ഇനിയും ഉണ്ട് 2 മണിക്കൂർ. നമക്ക് ഒരു ട്രയൽ അടിക്കാടി പൂറിമോളെ.

അമ്മു: ഇന്നലെ രാത്രി വരാന്നു പറഞ്ഞു പറ്റിചില്ലെ നീ. ആ ഇപ്പോളും കളിക്കുമ്പോ അവൻ്റെ കുണ്ണ ഓർത്തിട്ടല്ലെ എന്നെ കൊണ്ട് വിരൽ ഇടീപ്പിക്കൽ. ഇനിയിപ്പോ അവനെ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ നിന്നെ ഈ ഭാഗത്തേക്ക് കാണില്ലല്ലോ.

ഹിമ: അമ്മൂ. നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നതെന്ന് നിനക്ക് വല്ല ബോധവും ഉണ്ടോ? നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ. ഇന്ന് ഒന്നും വേണ്ട. അവൻ വരട്ടെ. ഫുഡ് കൊടുത്തു പറഞ്ഞ് വിടാം നമുക്ക്. ഇനി ഇതിനെപ്പറ്റി ഒരു സംസാരം വേണ്ട ഇവിടെ. ഞാൻ എന്ത് ഹെൽപ് ആണ് ചെയ്യണ്ടേ പറഞ്ഞാ മതി. ഞാൻ ചെയ്തു തരാം.