Chapter Title : പാമ്പു പിടുത്തക്കാര്‍ 2 [Smitha]

“എഹ്? അപ്പൊ നീ വെലക്കീതോ?”

“അരമണിക്കൂര്‍ മതി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ എനിക്ക് കലി കേറില്ലേ? നിങ്ങക്ക്, നിങ്ങള് ആണുങ്ങക്ക് മൊത്തം സുഖോം കിട്ടുവാരിക്കും അര മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട്. എനിക്കെങ്ങും ഒന്നും ആകുവേലന്നെ!”

“ഒഹ്, എന്‍റെ മോളെ...”

ജോജു അവളെ അമര്‍ത്തി പുണര്‍ന്നു.

അവളുടെ കവിളിലും കഴുത്തിലും അമര്‍ത്തി അമര്‍ത്തി ഉമ്മ വെച്ചു. പിന്നെ അവളുടെ തടിച്ച അധരം കടിച്ചു ചപ്പി ചുവപ്പിച്ചു.
റോസമ്മ പെട്ടെന്ന് അയാളെ തള്ളി മാറ്റി.

“എന്നതാടീ?”

ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“നല്ല തെറി ഞാന്‍ പറയും കേട്ടോ,”

അധരം കൈത്തലം കൊണ്ട് അമര്‍ത്തി തുടച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കിക്കേ, പുന്നാരിക്കാന്‍ കണ്ട സ്ഥലം! ആരേലും കണ്ടാ മനുഷ്യാ പിന്നെ കെട്ടി തൂങ്ങിയാ മതി...”

ജോജു ചുറ്റുപാടുകള്‍ നിരീക്ഷിച്ചു.
ശരിയാണ്.
അടിവാരത്ത് നിന്ന് ആരൊക്കെയോ മുകളിലേക്ക് കയറി വരുന്നുണ്ട്.
മുകളിലും ചിലപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കാണുംഅയാള്‍ വിളറിയ മുഖത്തോടെ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“മണ്ടത്തരം കാണിച്ചിട്ട് ഇളിച്ചു കാണിച്ചാ മതി...”

റോസമ്മ ഇഷ്ട്ടക്കേട്‌ തുടര്‍ന്നു.

“വാടീ...”

ജോജു അവളുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ച് പാത വക്കത്തെ തെരുവപ്പുല്ലിലൂടെ മുമ്പോട്ട്‌ നടന്നു.

“എങ്ങോട്ടാ?’

കൈ വിടുവിക്കാന്‍ ദുര്‍ബലമായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, അയാളുടെ പിന്നാലെ നടന്നുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“നീയൊന്ന് വാ എന്‍റെ പെണ്ണെ...”

തെരുവപ്പുല്ലിനപ്പുറത്ത് നീണ്ടു വളര്‍ന്ന ശതാംബരിക്കാടുകള്‍ക്കകത്തേക്ക് ജോജു അവളെ കയറ്റി.

“ഇവിടെയൊക്കെ തോട്ടപ്പുഴുവൊക്കെ കാണും മനുഷ്യാ...”

ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റോസമ്മ പറഞ്ഞു.

“തോട്ടപ്പുഴുവിനോട് പോകാന്‍ പറ പെണ്ണെ...”

ജോജു അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്‍റെ ലുങ്കിക്കകത്തേക്ക് വെച്ചു.

“എന്നിട്ട് ഈ പുഴുനോട്‌ വരാന്‍ പറ!”

“ഈശോയെ!”

അണ്ടര്‍വെയറിന് അകത്ത് കുലച്ചു കുത്തിപ്പൊങ്ങി നിന്ന ഭീകരന്‍ മാംസത്തടിയുടെ ദൃഡത തൊട്ടരറിഞ്ഞ് അവള്‍ വാ പൊളിച്ചു.

“പണ്ടത്തെപ്പോലെ തന്നെ! ഇതങ്ങനയാന്നെ എപ്പഴും ഇതുപോലെ കമ്പിയായി നിക്കുന്നെ?”

“നിന്നെപ്പോലെ ചരക്ക് മൈരുകളെ കണ്ടാ സ്പ്രിങ്ങേന്ന് കൈ എടുത്തത്‌ പോലെ തെറിക്കില്ലേ എന്‍റെ റോസമ്മേ എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഞെരിപ്പന്‍ ആണുങ്ങടെ കുണ്ണ..?”

അയാള്‍ അവളുടെ സാരി തുമ്പ് താഴ്ത്തി ബ്ലൌസിന് പുറത്ത് കൂടി മുലകള്‍ അമര്‍ത്തി തലോടി.

“എന്നെ തുറിപ്പാടീ പെണ്ണെ!”

ഒരു